Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 24 sierpnia 2010 r., sygn. I PK 43/10
1. Niedopuszczalne jest przywrócenie do pracy bez wniosku pracownika, albowiem takie rozstrzygnięcie naruszałoby wyrażoną w art. 11 k.p. zasadę wolności pracy. Przepis art. 45 § 2 k.p. należy interpretować ściśle.
2. Dokonanie oceny możliwości i celowości uwzględnienia żądania pozwu w zakresie restytucji stosunku pracy nie może odbywać się bez zgłoszenia przez pracodawcę stosownego zarzutu. W świetle art. 45 § 2 k.p. w związku z art. 232 k.p.c. ustalenie takie następuje zgodnie z zasadą kontradyktoryjności, a sąd pracy nie ma obowiązku prowadzenia w tym zakresie postępowania dowodowego z urzędu.
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Halina Kiryło (sprawozdawca) SSN Roman Kuczyński
w sprawie z powództwa Ireny K. przeciwko Powiatowemu Centrum Medycznemu Spółce z o. o. NZOZ Szpitalowi Powiatowemu w W. o przywrócenie do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 sierpnia 2010 r., skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. z dnia 26 listopada 2009 r.,
1. oddala skargę kasacyjną;
2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy - Sąd Pracy w W. wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2009 r. zasądził od pozwanego Powiatowego Centrum Medycznego Sp. z o.o. NZOZ Szpitala Powiatowego w W. na rzecz powódki Ireny K. kwotę 5.475,60 złotych tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę z odsetkami ustawowymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia i kosztami zastępstwa procesowego w wysokości 60 złotych.
Sąd pierwszej instancji ustalił, że powódka Irena K. była zatrudniona w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w W. od 1981 r., na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy. Zatrudniona była w poradni chirurgicznej, choć faktycznie świadczyła pracę również w poradni ortopedycznej. Do obowiązków osób zatrudnionych na wskazanym wyżej stanowisku, w tym do obowiązków powódki, należało m.in.: dokonywanie zabiegów przy pacjentach np. zakładanie gipsu, prowadzenie rejestracji pacjentów, wypisywanie druków L-4, prowadzenie książki zabiegowej oraz innej niezbędnej dokumentacji. W ramach zatrudnienia w SP ZOZ istniała praktyka, że przez jeden tydzień jedna pielęgniarka zajmowała się prowadzeniem całej dokumentacji, druga natomiast wykonywała czynności przy pacjencie, a w następnym tygodniu obowiązki te podlegały zamianie. Pismem z dnia 23 czerwca 2008 r. Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w W. wypowiedział powódce umowę o pracę z dniem 1 lipca 2008 r., z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia. Jako przyczynę wypowiedzenia wskazano likwidację SP ZOZ w W. Powódka wniosła odwołanie od powyższego wypowiedzenia. Prawomocnym wyrokiem z dnia 15 stycznia 2009 r. Sąd Rejonowy - Sąd Pracy w W. przywrócił powódkę do pracy na poprzednich warunkach pracy i płacy uznając, iż pozwany jest następcą prawnym SP ZOZ w W., gdyż nastąpiło przejęcie zakładu pracy w trybie art. 23k.p. Powódka, po wydaniu powyższego orzeczenia, zgłaszała pozwanemu gotowość podjęcia i świadczenia pracy. W dniu 25 marca 2009 r. pozwany poinformował powódkę, iż ma zgłosić się do pracy. Powódka otrzymała skierowanie do lekarza medycyny pracy i z zaświadczeniem o zdolności do pracy, w dniu 26 marca 2009 r., udała się do zakładu pozwanego. Na miejscu otrzymała pismo wypowiadające jej umowę o pracę, z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia. Jako przyczynę wypowiedzenia pozwany wskazał likwidację stanowiska pracy, na którym powódka była zatrudniona w SP ZOZ w W. oraz to, że ze względów organizacyjnych i finansowych pozwany nie ma możliwości utworzenia dla niej nowego stanowiska pracy.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right