Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 15 grudnia 2006 r. sygn. II KK 208/06
Z uzasadnienia
Działanie sprawcy w inny sposób „bezpośrednio zagrażający życiu” oznacza takie zachowanie, nie polegające na posługiwaniu się bronią palną, nożem lub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem lub środkiem obezwładniającym, które jest użyciem przez niego przemocy o szczególnej intensywności i o takim natężeniu, że stanowi ono dla pokrzywdzonego bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia. Tak więc, aby można mówić, że zachowanie sprawcy działającego w inny sposób „bezpośrednio zagrażający życiu” wypełnia dyspozycję przepisu art. 280 § 2 k.k. niezbędne jest wykazanie, iż na skutek jego działania życie pokrzywdzonego było realnie i faktycznie zagrożone, a więc, że sprawca poprzez swoje działanie stworzył konkretne i bezpośrednie zagrożenie dla życia pokrzywdzonego (zob. A. Marek: Kodeks Karny. Komentarz. Wydanie 2, Warszawa 2005, s. 580. teza 21; M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas w: Kodeks Karny. Część szczególna. Komentarz. Tom III. Komentarz do art. 278 - 363 k.k. Red. A. Zoll Wydanie II. Zakamycze, 2006, s. 152 - 153; A. Góral: Kodeks karny. Praktyczny komentarz z orzecznictwem. Wydanie IV, Warszawa 2005, s. 463, teza 22; wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 27 października 1999 r., II AKa 294/99 „Prokuratura i Prawo”, 2000, Nr 10, poz. 29; Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 4 kwietnia 2002 r., II AKa 1/02. „Krakowskie Zeszyty Sądowe” 2003, Nr 2, poz. 41). Taka sytuacja wystąpiła właśnie w rozpoznawanej sprawie, gdyż oskarżeni swoim zachowaniem polegającym na intensywnym biciu i kopaniu pokrzywdzonego W. B. po całym ciele spowodowali u niego - co wynika z opinii sądowo-lekarskiej - uszkodzenie śledziony z obfitym krwotokiem wewnętrznym do jamy otrzewnowej i wstrząsem krwotocznym, złamanie kości nosa z obustronnym krwiakiem oczodołowym, otarcie naskórka twarzy, obrzęk warg z raną tłuczoną wargi górnej oraz stłuczenie klatki piersiowej, co stanowi chorobę realnie zagrażającą życiu pokrzywdzonego. Każdy z oskarżonych obejmował bowiem swoją świadomością nie tylko to, że sam charakter ich działań naraża pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszkodzenia ciała i na to się godził, ale także przewidywał lub co najmniej mógł przewidzieć aż tak daleko idące następstwa tych działań w postaci uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego zagrażającego jego życiu. Ten punkt widzenia uzasadnia także fakt związania pokrzywdzonego linką - wcześniej już oplecioną wokół jego szyi - i pozostawienia go intensywnie pobitego w zaroślach w pobliżu wału wiślanego, co dodatkowo stwarzało realne niebezpieczeństwo utraty jego życia. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż sąd odwoławczy słusznie przyjął, że oskarżeni działali w inny sposób „bezpośrednio zagrażający życiu” pokrzywdzonego, a to uzasadnia zastosowanie kwalifikacji prawnej ich czynu z art. 280 § 2 k.k.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right