Orzeczenie
Uchwała SN z dnia 25 marca 2003 r. sygn. I KZP 50/02
W postępowaniu karnym, którego przedmiotem jest czyn polegający na zaniechaniu odprowadzenia przez pracodawcę - wbrew obowiązkowi wynikającemu z ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) - składki na ubezpieczenie społeczne, status pokrzywdzonego przysługuje także Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych,
Przewodniczący: sędzia SN E. Strużyna (sprawozdawca).
Sędziowie SN: J. Kubiak, F. Tarnowski.
Zastępca Prokuratora Generalnego: R. Stefański.
Sąd Najwyższy w sprawie z zażalenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu, przekazanych na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Rejonowy w P., postanowieniem z dnia 14 października 2002 r, zagadnień prawnych wymagających zasadniczej wykładni ustawy:
„1. Kto jest pokrzywdzonym w sytuacji, gdy pracodawca wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 17 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 z późn. zm.) mimo naliczenia od wynagrodzeń pracowników i pobrania składki na ubezpieczenie społeczne takiej składki nie odprowadza do ZUS-u?
2. Czy w takim przypadku pokrzywdzonymi są pracownicy, których wynagrodzenia zostały pomniejszone o w/w składkę czy też pokrzywdzonym jest wyłącznie ZUS?
3. Czy w takim przypadku zachowanie pracodawcy należy traktować jako przestępstwo przywłaszczenia mienia powierzonego z art. 284 § 2 k.k. czy też jako przestępstwo z art. 219 k.k. oraz co w sytuacji gdy już w momencie obliczania wysokości przedmiotowych składek pracodawca w ogóle nie dysponował pieniędzmi potrzebnymi do ich uiszczenia?”
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right