Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 18 października 1995 r., sygn. III ARN 46/95
Przepis art. 22 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. nr 19, poz. 145 ze zm.) nie ma zastosowania do radców prawnych będących żołnierzami zawodowymi i wykonującymi zawód w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej.
Sąd Najwyższy z udziałem prokuratora po rozpoznaniu sprawy ze skargi Alfreda J. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 sierpnia 1994 r. Nr 3193/8DF w przedmiocie uposażenia zawodowego żołnierza na stanowisku radcy prawnego na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości S/C VII A 537/432/95 od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 1995 r. II SA 1689/94 uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę.
Uzasadnienie
Kapitan Alfred J., pełniący służbę wojskową w Departamencie Prawnym Ministerstwa Obrony Narodowej na stanowisku starszego radcy prawnego, wystąpił, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z 6.VII.1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. nr 19, poz. 145 ze zm.) o podwyższenie uposażenia z grupy U-13 do grupy U-9; tj. do poziomu przewidzianego dla głównego specjalisty w organach Ministerstwa Obrony Narodowej. Dyrektor Departamentu Finansów tego Ministerstwa decyzją z 15.VI.1994 r. nr 1581/5 wniosek strony oddalił. W uzasadnieniu decyzji organ administracji wojskowej I instancji wskazał, że celem regulacji zawartej w art. 2 ust. 1 powyższej ustawy jest ochrona poziomu wynagrodzenia radcy prawnego pozostającego w stosunku pracy według kodeksu pracy. Zagadnienie wykonywania zawodu radcy prawnego w ramach stosunku służbowego w jakim pozostają żołnierze zawodowi, reguluje natomiast art. 75 ustawy o radcach prawnych. Ustęp 3 tego przepisu, zdaniem organu I instancji, wyłącza z mocy prawa stosowanie przepisów tej ustawy dotyczących stosunku pracy radcy prawnego oraz jego praw i obowiązków do radców prawnych będących żołnierzami zawodowymi, odsyłając w tej kwestii do przepisów odrębnych. Stosownie do tych przepisów, tj. art. 58 ust. 2 ustawy z 30.VI.1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (j.t. Dz. z 1992 r. nr 8, poz. 31 ze zm.) oraz art. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy z 17.XII.1974 r. o uposażeniu żołnierzy (j.t. Dz.U. z 1992 r. nr 5, poz. 18 ze zm.) żołnierzowi zawodowemu przysługuje z tytułu pełnienia służby wojskowej na określonym stanowisku służbowym prawo do jednego uposażenia. W zakresie zaś kształtowania poziomu tego uposażenia ma zastosowanie art. 11 ust. 4 ustawy o uposażeniu żołnierzy.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right