Orzeczenie
Uchwała SN z dnia 17 września 1991 r., sygn. I PZP 22/91
Sąd Najwyższy przy udziale Prokuratora w Ministerstwie Sprawiedliwości w sprawie z powództwa Czesława Z., Roberta G., Jarosława K., Mariana W., Sławomira W. i Zbigniewa Ż. przeciwko Zasadniczej Szkole Zawodowej Nr 1 w E., Przedsiębiorstwu Państwowemu Polmozbyt w E. i Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowemu Motoryzacji Spółce z o.o. w E. o ustalenie po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni postanowieniem z dnia 7 lutego 1991 r. VII Pr 290/90 do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.,
1. Czy zamieszczenie przez Ministra Oświaty i Wychowania w planie nauczania zasadniczych szkół zawodowych nauki jazdy samochodami (w określanym rozmiarze godzin) daje uczniowi prawo dochodzenia w drodze sądowej roszczenia o wykonanie planu nauczania w tym zakresie w stosunku do szkoły względnie zakładu pracy, w którym uczeń odbywa praktykę nauki zawodu w oparciu o umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego?
2. W razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze czy roszczenie o którym mowa w tym pytaniu stanowi roszczenie z zakresu prawa pracy w rozumieniu art. 476 § 1 k.p.c.?
podjął następującą uchwałę:
1. Zakres obowiązków zakładu pracy objętych umową o pracę w celu przygotowania zawodowego wyznaczają także plany i programy praktycznej nauki zawodu ustalone przez właściwe organy.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right