Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 6 września 1990 r., sygn. I PRN 38/90
Z konstytucyjnej zasady wolności sumienia i wyznania oraz rozdziału kościoła od państwa w żadnym razie nie można wyprowadzić normatywnie ujętej reguły co do odpowiedzialności lub braku odpowiedniości zachowaniu pracownika, który wiesza krzyż na ścianie w zakładzie pracy lub który odmawia zdjęcia krzyża już wiszącego w zakładzie pracy. Reguły takiej nie można także doszukiwać się w obrębie przepisów prawa pracy (art. 1, art. 9 i art. 100 k.p.).
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa Genowefy S. przeciwko Przychodni Obwodowej w W. o przywrócenie do pracy na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości S/PU/532/5320/367/90 od wyroku Sądu Wojewódzkiego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu z dnia 28 stycznia 1986 r. IV Pr 7/86 zaskarżony wyrok uchylił i rewizję oddalił.
Uzasadnienie
Genowefa S. podjęła pracę w Przychodni Obwodowej w W. na stanowisku specjalisty do spraw administracyjno-gospodarczych od 1.IX.1983 r. Na ścianie pokoju, w którym pracowała razem ze swym przełożonym Adamem K. i Grażyną S. powiesiła krzyż. Krzyż ten nie został zdjęty przez Genowefę S. ani też przez nikogo innego do jesieni 1985 r., kiedy to przeprowadzono remont biura.
W piśmie z 20.III.1984 r. Dyrektor Przychodni Obwodowej wyraził pogląd, że w świetle konstytucyjnej zasady wolności sumienia i wyznania w państwowych zakładach pracy nie może być jakichkolwiek emblematów religijnych (krzyży, obrazów itp.) i w związku z tym polecił ażeby: bezwzględnie przestrzegać obowiązujących w tym zakresie norm postępowania, tj. nieeksponowania w jednostkach społecznej służby zdrowia emblematów religijnych.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right