Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 18 maja 2023 r., sygn. III OSK 2248/21
Inne
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) Sędziowie sędzia NSA Rafał Stasikowski sędzia del. WSA Mariusz Kotulski Protokolant starszy asystent sędziego Katarzyna Tomiło-Nawrocka po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1395/19 w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 kwietnia 2019 r., nr 711/kadr/19 w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów ustawy oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 października 2019 r., II SA/Wa 1395/19, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M.B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 26 kwietnia 2019 r., nr 711/kadr/19 w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów ustawy, uchylił zaskarżoną decyzję.
Powyższy wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym sprawy.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: "Minister", "organ") decyzją z 26 kwietnia 2019 r., nr 711/kadr/19, na podstawie art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2019 r., poz. 288 ze zm.; dalej: "ustawa zaopatrzeniowa"), odmówił wyłączenia stosowania wobec M.B. (dalej: "skarżąca") art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej.
W uzasadnieniu decyzji Minister wskazał, że skarżąca we wniosku z 12 grudnia 2017 r. podała, iż do Służby Bezpieczeństwa wstąpiła z konieczności utrzymania swojej rodziny, lecz nie była świadoma czym zajmuje się ta formacja. Podkreśliła, że w okresie jej służby, który został uznany przez Instytut Pamięci Narodowej za służbę na rzecz totalitarnego państwa, w znacznej części przebywała na zwolnieniu lekarskim w związku z ciążą, a później na urlopie macierzyńskim. Dodała, że zakres jej obowiązków służbowych obejmował czynności kancelaryjno-biurowe. Powierzone zadania skarżąca wykonywała zgodnie z prawem, etyką zawodową i zasadami moralnymi. Kontynuując swoją służbę po pozytywnej weryfikacji jako funkcjonariusz Policji, wyróżniała się rzetelnością i sumiennością, o czym świadczą m.in. liczne awanse, nagrody czy też odznaczenie Brązową Odznaką "Zasłużony Policjant". Skarżąca zaakcentowała również, iż nie była karana sądownie, administracyjnie ani dyscyplinarnie, a także w żaden sposób nie sprzeniewierzyła swoich powinności jako funkcjonariusz i obywatel.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right