Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 11 października 2022 r., sygn. III FSK 1011/21
Przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości nie są środki trwałe, ale budowle lub ich części w rozumieniu u.p.o.l. Ustawa podatkowa zawiera odesłanie do przepisów o podatkach dochodowych dotyczących środków trwałych jedynie w zakresie ustalenia wartości początkowej. Dlatego też ewidencja środków trwałych nie decyduje ,,sama w sobie'' o podstawie opodatkowania w tym podatku.
Interpretacje podatkowe; Podatek od nieruchomości
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Paweł Dąbek, Protokolant Agata Grabowska, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 1466/18 w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Wójta Gminy S. z dnia 11 kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną Wójta Gminy S. z dnia 11 kwietnia 2018 r., nr [...] 3) zasądza od Wójta Gminy S. na rzecz E.sp. z o.o. z siedzibą w W.kwotę 1240 (słownie: jeden tysiąc dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 grudnia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 1466/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę E. sp. z o.o. z siedzibą w W., zwana dalej "Skarżącą spółką", na interpretację indywidualną Wójta Gminy S. z dnia 11 kwietnia 2018 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).
Sąd pierwszej instancji przedstawiając stan faktyczny sprawy wyjaśnił, że Skarżąca spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości. Wynikało z niego, że Skarżąca spółka jest właścicielem elektrowni wiatrowych zlokalizowanych na terenie Gminy S. zwana dalej "Gminą". Z wniosku wynikało też, że do końca 2016 r. Skarżąca spółka zgłaszała do opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowle wyłącznie części budowlane elektrowni wiatrowej, tj. fundamenty i wieże. Zaś od 1 stycznia 2017 r., jako przedmiot opodatkowania traktuje zarówno części budowlane elektrowni wiatrowej, jak i jej elementy techniczne. Skarżąca spółka wskazała, że w swojej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych posiada pojedyncze środki trwałe, stanowiące części elektrowni wiatrowych w rozumieniu definicji budowli elektrowni wiatrowej zgodnie z art. 2 ustawy z 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 961), zwana dalej "u.i.e.w.", a także posiada środki trwałe, których wartość początkowa składa się w części z budowli elektrowni wiatrowych w rozumieniu art. 2 u.i.e.w. oraz w części z innych elementów niestanowiących części budowli. Podkreśliła, iż w ramach wartości początkowych niektórych środków trwałych włączone zostały również elementy niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Wyżej wymienione środki trwałe stanowią nie tylko wymienione w art. 2 u.i.e.w. elementy elektrowni wiatrowych, ale również urządzenia pomocnicze oraz wartości niematerialne i prawne.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right