Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 17 września 2020 r., sygn. II OSK 1343/20
Skarga składana w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis, co oznacza, że do jej wniesienia nie legitymuje sama sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, lecz konieczne jest wykazanie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków podmiotu skarżącego a kwestionowanym aktem, skutkującym naruszeniem jego interesu prawnego.
Teza od Redakcji
Dnia 17 września 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 17 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Łd 758/19 w sprawie ze skargi J. G. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta [...] I. oddala skargę kasacyjną; II. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Łd 758/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę skarżącego na zaskarżoną uchwałę Rady Miejskiej [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta [...]. Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco.
Zaskarżoną uchwałą został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta [...] obejmującej część osiedla B. w rejonie rzek Z.i A..
Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący, który jest właścicielem działki nr [...] przeznaczonej wg zaskarżonego planu miejscowego, podobnie jak sąsiadujące działki, do jednostki planistycznej 4MN. Na podstawie planu część nieruchomości skarżącego została przeznaczona pod drogi 2KDD i 3KDD. Skarżący przedstawił sposób w jaki zagospodarowana jest jego nieruchomość, a także w jaki sposób aktualnie zagospodarowane są sąsiednie nieruchomości. W ocenie skarżącego, uwzględniając dotychczasowy sposób zagospodarowania terenu, wyznaczenie jednostek planistycznych 2KDD i 3KDD w sposób jaki zrobiono to skarżoną uchwałą, jest krzywdzące. Skarżący wskazał, że przedmiotowa uchwała narusza art. 20 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zwanej dalej "u.p.z.p.", ponieważ jest sprzeczna z zapisami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (Załącznik Nr 12 do uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] marca 2018 r.), zarówno w odniesieniu do działki nr [...], jak i działki sąsiedniej nr [...]. Działka nr [...] użytkowana jest jako pole uprawne; w studium jej teren oznaczono symbolem O - "tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo"; zaś w planie oznaczona jest symbolem 5MN - "tereny zabudowy mieszkaniowej i jednorodzinnej", co ewidentnie narusza ustalenia studium. Skarżący podkreślił, że zmiana sposobu zagospodarowania tejże działki nie miałaby znaczenia, gdyby na działce nr [...] nie wyznaczono w planie miejscowym drogi obsługującej m.in. ten teren, co jest rażąco niesprawiedliwe. Z kolei, w przypadku działki nr [...] zmieniono względem studium przeznaczenie części tej działki z zabudowy mieszkaniowej w studium na drogi w planie miejscowym (jednostka 2KDD oraz jednostka 3KDD).
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right