Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 1 marca 2018 r., sygn. II GSK 2495/16
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas (spr.) Sędzia NSA Maria Jagielska Sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska Protokolant Monika Majak po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2018 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt VI SA/WA 1395/15 w sprawie ze skargi R. B. na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie skreślenia z listy doradców inwestycyjnych 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od R. B. na rzecz Komisji Nadzoru Finansowego 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 27 stycznia 2016 r., sygn. akt VI SA/WA 1395/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił w całości skargę R. B. na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie skreślenia z listy doradców inwestycyjnych.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2014 r. R. B. zwrócił się o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Komisji Nadzoru Finansowego z [...] grudnia 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję tej Komisji z [...] września 2010 r., w sprawie skreślenia wnioskodawcy z listy doradców inwestycyjnych.
Na decyzję ostateczną R. B. wniósł do WSA w Warszawie skargę, która została oddalona wyrokiem z dnia 25 września 2012 r. o sygn. akt VI SA/Wa 559/12. Od tego wyroku R. B. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, którą sąd ten oddalił wyrokiem z dnia 25 marca 2014 r.
W uzasadnieniu wniosku o wznowienie postępowania R. B. podał, że w postępowaniu dotyczącym skreślenia go z listy doradców inwestycyjnych zaistniały przesłanki z art. 145 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257; powoływanej dalej jako: k.p.a.). tj. wydanie decyzji przez pracownika lub organ administracji, który podlega wyłączeniu na podstawie art. 24, 25 i 27 k.p.a. Zgodnie z brzmieniem art. 11 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1149; powoływanej dalej jako: ustawa o nadzorze), obowiązującym po 24 października 2011 r. istnieje możliwość wyłączenia członków KNF od udziału w sprawie w przypadkach określonych w art. 24 § 3 k.p.a. Według wnioskodawcy art. 11 ust. 5 ustawy nakazuje stosować do postępowań prowadzonych przez KNF przepisy k.p.a., a więc również art. 24 i 27 k.p.a. Wnioskodawca powołał się również na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z 29 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 320/13, zgodnie z którym utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez KNF na skutek wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy uprzednio załatwionej przez ten sam organ w podobnym składzie narusza art. 11 ust. 7-9 ustawy o nadzorze oraz art. 24 § 1 pkt w zw. z art. 27 § 1 k.p.a. Wnioskodawca podkreślił, że decyzja KNF wydana na skutek ponownego rozpoznania sprawy zapadła [...] grudnia 2011 r., czyli już po nowelizacji ustawy o nadzorze i tym samym naruszyła przepisy postępowania, które stanowią podstawę do wznowienia postępowania, ponieważ w skład KNF wchodzili niektórzy jej członkowie orzekający uprzednio w pierwszej instancji.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right