Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. II OSK 3048/15
Przyjmuje się, że stroną postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nie tylko strona postępowania zwykłego, lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Gliniecki Sędzia del. WSA Joanna Brzezińska Protokolant starszy asystent sędziego Anita Lewińska-Karwecka po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 81/15 w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego 1) uchyla zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz R. B. kwotę 850 (osiemset pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 września 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 81/15, oddalił skargę R. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowanego z [...] grudnia 2014 r., którą umorzono postępowanie z odwołania skarżącej od decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2014 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty O. z [...] listopada 2008 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na działce nr [...], położonej w B. przy ul. [...]. Wyrok Sądu pierwszej instancji został wydany w następujących istotnych okolicznościach sprawy.
Wojewoda [...] po wszczęciu z urzędu, ale w związku z wnioskiem [...] Stowarzyszenia [...] w R., postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty O. z [...] listopada 2008 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu [...] Sp. z o.o. w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej, decyzją z [...] marca 2014 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty O. Zdaniem Wojewody [...], decyzja ta nie była dotknięta wadami w rozumieniu art. 156 § 1 k.p.a., w szczególności nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Organ administracji przede wszystkim przyjął, że przedmiotem planowanego przedsięwzięcia była stacja bazowa telefonii komórkowej, składająca się ze stalowej wieży antenowej umiejscowionej na wieży budynku Ochotniczej Straży Pożarnej w B. oraz zawieszonych na niej na wysokości 22,95 m n.p.t. trzech anten radiolinii. Następnie uznał, że decyzja o pozwoleniu na budowę, którą zatwierdzono projekt budowlany dla inwestycji polegającej jedynie na budowie wieży antenowej i zawieszeniu na niej anten radiolinii, nie stanowi naruszenia prawa. Ponadto w ocenie Wojewoda decyzja ta nie narusza prawa w zakresie zgodności z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w szczególności odnośnie do ustaleń ograniczających wysokość zabudowy do 10,5 m, gdyż ten parametr nie odnosi się do nadbudowy polegającej na usytuowaniu na dachu budynku masztu antenowego.