Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. I OSK 2641/15
Podkreślenia wymaga to, że postępowanie administracyjne toczyło się wskutek wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, opartego na przesłance rażącego naruszenia prawa określonej w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W tego rodzaju postępowaniu organ administracji nie rozpatruje ponownie sprawy zakończonej ostateczną decyzją, lecz rozważa, czy jej wydanie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Zatem w realiach niniejszej sprawy rzeczą organów było jedynie rozważenie, czy zebrane dowody pozwalają na przyjęcie, że akt mianowania skarżącego na stopień rachmistrza celnego w korpusie podoficerów Służby Celnej rażąco narusza prawo.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędzia del. WSA Marian Wolanin Protokolant starszy sekretarz sądowy Magdalena Błaszczyk po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1962/14 w sprawie ze skargi W.Z. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia 3 września 2014 r. nr [..] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 maja 2015 r. o sygn. akt II SA/Wa 1962/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę W.Z. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia 3 września 2014 r. nr [..]w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że w dniu 23 listopada 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w Olsztynie działając na podstawie art. 223 ust. 1 i 5 oraz art. 115 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej mianował W.Z. z dniem 30 listopada 2009 r. na stopień służbowy rachmistrza celnego w korpusie podoficerów Służby Celnej.
Pismem z dnia 12 marca 2014 r. W.Z. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji (aktu mianowania) jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa wskazując jednocześnie rażące naruszenie norm społecznych i wydanie decyzji, która może być odbierana jako próba mobbingu, dyskryminacji i deprecjacji osiągnięć zawodowych i osobistych.