Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. I OSK 2241/14
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.), Sędzia NSA Bożena Popowska, Sędzia del. NSA Leszek Kiermaszek, Protokolant starszy asystent sędziego Wojciech Latocha, po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 2526/13 w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 20 maja 2014 r. (sygn. akt I SA/Wa 2526/13), oddalił skargę T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego.
Powyższy wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
W złożonym w dniu [...] kwietnia 2013 r. wniosku T. G. wystąpiła o przyznanie jej pomocy m.in. na opłacenie "usług za ekspresowe pranie i prasowanie rzeczy osobistych" w wysokości [...] zł.
Decyzją z dnia [....] czerwca 2013 r., nr [...], Prezydent W. odmówił przyznania wnioskodawczyni - na podstawie art. 41 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.) dalej "u.p.s." - specjalnego zasiłku celowego na wyżej wspomniany cel. W uzasadnieniu stanowiska organ podniósł, że brak było podstaw do przyznania T. G. pomocy materialnej na pokrycie opłat na opłacenie ww. usług, bowiem zgłoszone przez stronę potrzeby w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy (bezdomność skarżącej i osiągany przez nią dochód) nie stanowiły szczególnego przypadku.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right