Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. II FSK 2330/11
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Bogusław Dauter (sprawozdawca), Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, Sędzia del. WSA Lidia Ciechomska-Florek, Protokolant Agata Grabowska, po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 maja 2011 r. sygn. akt I SA/Po 29/11 w sprawie ze skargi D. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 25 października 2010 r. nr [...] i [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od D. G. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w P. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 5 maja 2011 r., I SA/Po 29/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę D. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z 25 października 2010 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług i podatku dochodowego od osób prawnych.
2. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: decyzją Naczelnika o Urzędu Skarbowego w K. z 22 lipca 2010 r., na podstawie art. 208 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm. dalej zwanej: O.p.) umorzono postępowanie administracyjne, wszczęte na wniosek skarżącego, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że 27 listopada 2009 r. wpłynęło do urzędu podanie, w którym skarżący wniósł "o umorzenie postępowań podatkowych, zakończonych wydaniem decyzji nr [...] z dnia 28.09.2001 r. oraz [...] z dnia 28.09.2001 r.". Następnie w dniu 10 grudnia 2009 r. sprecyzował podanie poprzez złożenie oświadczenia, że przedmiotowy wniosek należy traktować jako prośbę o umorzenie zaległych zobowiązań podatkowych wynikających z decyzji z 28 września 2001 r. o numerach: [...] oraz [...]. Jednakże - ostatecznie pismem z 26 marca 2010 r. skarżący całkowicie zmienił zakres swojego żądania i w związku z tym to pismo potraktowano jako wycofanie się z poprzednich żądań. Mając powyższe na uwadze - naczelnik urzędu skarbowego uznał za zasadne umorzenie niniejszego postępowania administracyjnego, ponieważ stało się ono bezprzedmiotowe.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right