Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. I FSK 1137/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Juliusz Antosik, Sędzia del. WSA Małgorzata Fita (spr.), Sędzia NSA Barbara Wasilewska, Protokolant Anna Rembowska, po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Gd 1047/07 w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 24 września 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do wrzepienia i grudzień 2002 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, 2) zasądza od Dyrektora izby Skarbowej w G. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 1047/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu sprawy ze skargi A.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 24 września 2007 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień i grudzień 2002 r., uchylił zaskarżoną decyzję, określił, że nie może być wykonana oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w G. na rzecz strony skarżącej kwotę 5.117 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wskazał, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w G. decyzją z dnia 20 kwietnia 2007 r. określił A.M. za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień i grudzień 2002 r. różnicę podatku do przeniesienia na następny miesiąc oraz kwotę do zwrotu na rachunek bankowy podatnika. Wydanie powyższej decyzji nastąpiło w wyniku ustalenia, że A.M. w okresie od kwietnia do grudnia 2002 r. dokonywał zakupów telefonów komórkowych od kontrahentów krajowych w celu ich dalszej odsprzedaży dla kontrahentów krajowych i zagranicznych, w tym na rzecz podmiotów z Ukrainy. Dysponując dokumentami SAD 1 A, dotyczącymi wywozu towaru poza granicę RP, sprzedaż wskazanego w jednolitym dokumencie administracyjnym towaru, traktował jako eksport towarów z zastosowaniem preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 0%. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, w tym uzyskany z Ministerstwa Finansów - Departamentu Kontroli Skarbowej w Warszawie oraz Izb Celnych w Białej Podlaskiej i Przemyślu organ pierwszej instancji stwierdził, że nie została spełniona przesłanka wywozu towarów w następstwie wykonania czynności określonych w art. 2 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, bowiem w sprawie konieczne jest istnienie skonkretyzowanego podmiotu kupującego. Tymczasem wskazanymi w fakturach i dokumentach SAD nabywcami części towarów były osoby nieistniejące - O. T., I.P. oraz I.R., który nie potwierdził nabycia telefonów komórkowych od podatnika. Ponadto właściwe służby celne kraju przeznaczenia stwierdziły, że brak jest zapisów potwierdzających wwóz towarów. Oznacza to, że towar będący przedmiotem eksportu nie znalazł się w obrocie zagranicznym. Wobec powyższego organ pierwszej instancji naliczył od wartości sprzedaży niespełniającej warunków do uznania jej za eksport podatek od towarów i usług wg stawki 22% tj. właściwej dla opodatkowania przedmiotowych transakcji w kraju. W zakresie podatku naliczonego organ zwiększył, w grudniu 2002 r., podatek naliczony do odliczenia o kwotę 194,00 zł, ponieważ podatnik, w październiku i listopadzie 2002 r. nie dokonywał sprzedaży. Zatem, zgodnie z art. 19 ust. 4 ustawy o VAT, podatek naliczony za ten okres podlegał rozliczeniu w najbliższym okresie, w którym czynności te zostały wykonane tj. w grudniu 2002 r.