Orzeczenie
Postanowienie NSA z dnia 11 października 2007 r., sygn. I OSK 1109/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) Sędziowie Anna Lech NSA Anna Łuczaj Protokolant Barbara Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 marca 2007 r. sygn. akt II SA/Rz 611/06 w sprawie ze skargi W. K. na uchwałę Zarządu Powiatu w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły postanawia: oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 611/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę W. K. na uchwałę Zarządu Powiatu w L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że kryterium "interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi oznacza, że akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego. Musi to być jego interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego (tak wyrok NSA z dnia 3 czerwca 1996 r., sygn. akt II SA 74/96, ONSA 1997/2/89). W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do występowania z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji - np. wyrok NSA z dnia 22 lutego 1984 r., sygn. akt l SA1748/83. O "interesie prawnym" w rozumieniu powyższego przepisu można więc mówić wówczas, gdy ma on oparcie w przepisach. Zatem czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Jego brak oznacza, że występuje przyczyna (jest to przyczyna o charakterze podmiotowym) powodująca w konsekwencji niedopuszczalność skargi. Treścią zaskarżonej uchwały Nr [...] z dnia [...] (§ 1) jest powierzenie stanowiska dyrektora Zespołu Szkół [...] w L. W. W. na czas od 1 marca 2005 r. do 31 sierpnia 2009 r. Uchwała ta, jak wynika z odpowiedzi na skargę, nie została doręczona skarżącemu, który nie występował również o jej doręczenie. W świetle tego, co wyżej powiedziano, nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości, że skarżący nie jest podmiotem legitymowanym do wniesienia skargi na wspomnianą wyżej uchwałę. Uchwała ta została skierowana do W. W. (dotyka jego indywidualnego interesu prawnego), a skoro on jest jej rzeczywistym adresatem, to w rezultacie jest też - a nie skarżący - podmiotem uprawnionym do ewentualnego zaskarżenia tej uchwały.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right