Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 23 listopada 2007 r., sygn. I FSK 1423/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zając Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek (spr.) Sędzia NSA Janusz Ruszyński Protokolant Karol Olton po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 524/05 w sprawie ze skargi T. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 16 marca 2005 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2002 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w W. jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sygn. akt I SA/Wr 524/05. Wyrokiem tym, na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd uchylił decyzję tego organu z dnia 16 marca 2002 r.
W uzasadnieniu wyroku Sąd przedstawił stan sprawy.
Podał, że zaskarżoną decyzją organ podatkowy drugiej instancji utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia 15 grudnia 2004 r., którą określono T. I. podatek od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2002 r. W wyniku postępowania organ kontroli skarbowej stwierdził szereg nieprawidłowości, które skutkowały zawyżeniem w poszczególnych miesiącach 2002 r. podatku naliczonego w kwotach od 80, 98 zł w kwietniu do 939, 45 zł w październiku 2002 r.
Na etapie postępowania skargowego istotną sprawą sporną pomiędzy podatniczką, a organami podatkowymi pozostało zakwestionowanie na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ustawą o VAT", odliczenia podatku naliczonego na podstawie części faktur za paliwo do samochodu "Opel Monterey", używanego w działalności gospodarczej, polegającej na prowadzeniu apteki. Organy uznały bowiem, że wydatki te nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Ustaliły, że przy średnim zużyciu paliwa na 100 km strona dokonała w 2002 r. zakupu takiej ilości paliwa, która oznaczałaby, że pojazd przejechał w ciągu roku w celach związanych z działalnością apteki 60 442, 68 km. tj. w okresie 251 dni roboczych średnio 241 km dziennie. Tymczasem apteka nie prowadziła handlu hurtowego i dokonywała sprzedaży tylko na miejscu w O. Towary były też z reguły przywożone do apteki na koszt dostawców. W związku z powyższym organy uznały za koszty uzyskania przychodu tylko wydatki dotyczące faktur zakupu paliwa, umożliwiającego przejechanie 82, 7 km w ciągu każdego z dni roboczych w 2002 r., a w konsekwencji za uzasadnione odliczenie podatku tylko z tych faktur.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right