Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 15 listopada 2007 r., sygn. II FSK 248/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Andrzej Grzelak, Sędzia NSA Jacek Brolik (sprawozdawca), Sędzia NSA Anna Maria Świderska, Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 października 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 1726/06 w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1997 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, 2) zasądza od S. sp. z o. o. z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 490 (czterysta dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 października 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1726/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 marca 2006 r., nr (...), w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1997 r.
W uzasadnieniu wyroku wskazano, że organy podatkowe obu instancji skonstatowały, iż spółka w 1997 r. zawyżyła koszty uzyskania przychodów, m.in.:
1) o kwotę wynikającą z rachunku nr (...) wystawionego 31 grudnia 1997 r. przez S.I. za realizację kolejnego etapu umowy z dnia 12 stycznia 1995 r. na świadczenie usług konsultingowych. Podatniczka nie przedstawiła wiarygodnych dowodów stanowiących podstawę rozliczenia tego rachunku oraz dowodów na to, że przedstawione dokumenty z 1996 r. nie były ujęte w rozliczeniu za ten rok.,
2) o wydatki na rzecz A. C., co do których spółka nie udowodniła, iż poniosła je w celu uzyskania przychodów. Dowodów takich ani w postępowaniu kontrolnym ani w postępowaniu odwoławczym skarżąca nie przedłożyła. Dowodem poniesienia kosztów nie mogła być umowa zawarta przez A.C. ze Spółką S.I. Ustne przedłużenie tej umowy bez żadnego materiału dokumentującego wykonanie usług, nie miało charakteru podatkowotwórczego, podobnie jak argumentowanie, że do kwestionowanej umowy miały zastosowanie przepisy prawa niemieckiego,
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right