Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 28 stycznia 2005 r., sygn. FSK 1371/04
Postawienie zarzutu rażącego naruszenia prawa musi być związane z konkretnym przepisem, którego treść nie budzi wątpliwości, a interpretacja w zasadzie nie wymaga sięgania po inne metody wykładni poza językową /art. 247 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale I Izby Finansowej skargi kasacyjnej Marka S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 lutego 2004 r. I SA/Lu 440/03 w sprawie ze skargi Marka S. na decyzję Izby Skarbowej w L. Ośrodek Zamiejscowy w Z. z dnia 30 czerwca 2003 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2001 r. do lipca 2002 r. - oddala skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi kasacyjnej Marka S. jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 lutego 2004 r., I SA/Lu 440/03. W wyroku Sąd oddalił skargę na decyzję Izby Skarbowej w L. Ośrodek Zamiejscowy w Z. z dnia 30 czerwca 2003 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Skarbowego w Z. z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2001 r. do lipca 2002 r.
W uzasadnieniu Sąd przedstawił przebieg postępowań podatkowych - zwykłego i nadzorczego, prowadzonych w tej sprawie. Podał, że postępowanie zwykłe zakończyło się wydaniem ww. decyzji przez Urząd Skarbowy w Z., od której strona nie wniosła odwołania. W decyzji określono Markowi S. podatek od towarów i usług za wskazane miesiące ponieważ w wyniku kontroli podatkowej stwierdzono nieprawidłowości w rozliczeniu podatku za styczeń 2001 r. oraz za lipiec 2002 r. W deklaracji VAT-7 za styczeń 2001 r. podatnik dokonał bowiem obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający ze spisu z natury sporządzonego na dzień 31 grudnia 2000 r. Spis ten został uznany za nierzetelny gdyż podatnik nie posiadał dowodów zakupu na 63 pozycje towarów uwzględnionych w tym dokumencie. Z kolei w deklaracji VAT-7 za lipiec 2002 r. organ stwierdził zawyżenie podatku naliczonego nad należnym przez błędne przeniesienie wielkości tego podatku z ewidencji zakupów VAT do deklaracji.