Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 15 lutego 1999 r., sygn. II SA 1288/98
Za rażące naruszenie prawa stanowiące w myśl art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej uznać można tylko takie naruszenie prawa, które jest oczywiste i które wywołuje skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności.
UZASADNIENIE
Prezes Krajowego Urzędu Pracy decyzją z dnia 27 lipca 1998 r. i utrzymał w mocy dwie decyzje Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Z. z dnia 21 kwietnia 1998 r.: 1/ stwierdzającą w całości nieważność decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w N. z dnia 20 stycznia 1997 r. o uznaniu Danuty B. za bezrobotną i o przyznaniu jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 9 stycznia 1997 r. w wysokości 160 procent i 2/ stwierdzającą nieważność decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w N. z dnia 21 stycznia 1997 r. o przyznaniu Danucie B. zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 procent kwoty zasiłku dla bezrobotnych od dnia 9 stycznia 1997 r. w części dotyczącej daty, od której przyznano jej prawo do zasiłku oraz wysokości tego zasiłku. W uzasadnieniu podał, że obie decyzje Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ od dnia 1 stycznia 1997 r. weszła w życie nowela do ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zmian tych nie uwzględnił Kierownik Rejonowego Urzędu Pracy w N. Od 1 stycznia 1997 r. ustawa nie przewidywała już zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 160 procent. Skarżąca nie mogła również według nowego stanu prawnego otrzymać zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 procent zasiłku dla bezrobotnych. Wreszcie skarżąca powinna otrzymać zasiłek przedemerytalny od dnia 3 stycznia 1997 r., czyli od następnego dnia po zarejestrowaniu, a nie od dnia 9 stycznia 1997 r.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right