Artykuł
Postępowanie o świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego bez udziału pracodawcy
1. Powództwo o ustalenie, że zdarzenie było wypadkiem przy pracy w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. Nr 199, poz. 1673 z późn.zm.) jest dopuszczalne na podstawie art. 189 k.p.c.
2. Pracodawca nie jest zainteresowanym w postępowaniu o przyznanie prawa do renty z tytułu wypadku przy pracy lub o jednorazowe odszkodowanie.
Stan faktyczny
Sąd okręgowy wyrokiem oddalił apelację Piotra B. od wyroku sądu rejonowego z 19 lipca 2005 r. w sprawie przeciwko Państwowemu Przedsiębiorstwu Użyteczności Publicznej „Poczta Polska” o ustalenie i sprostowanie protokołu powypadkowego.
W uzasadnieniu orzeczenia sąd okręgowy podzielił stanowisko sądu rejonowego, że powód nie ma interesu prawnego w ustaleniu, że zdarzenie z 14 lutego 2005 r. było wypadkiem przy pracy. Wskazał, że - zgodnie z art. 189 k.p.c. - powód może dochodzić ustalenia istnienia bądź nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Powszechnie w orzecznictwie przyjmuje się, że taki interes nie występuje w sytuacji, kiedy powód może bezpośrednio dochodzić świadczenia należnego z istniejącego stosunku prawnego lub prawa i może w drodze powództwa o świadczenie osiągnąć taki sam skutek jak w drodze powództwa o ustalenie. Stwierdził, że powód swoje powództwo uzasadnił zamiarem wystąpienia do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wypłatę jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy i w związku z tym tak uzasadnione powództwo o ustalenie, nie może zostać uwzględnione, z uwagi na brak interesu prawnego po stronie powoda. Zdaniem sądu okręgowego, powód może bowiem dochodzić jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy bezpośrednio od organu rentowego, w którym to postępowaniu rozstrzygane będą kwestie związane z uznaniem zdarzenia z 14 lutego 2005 r. za wypadek przy pracy. Powołał się na pogląd wyrażany wielokrotnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego, iż powództwo o ustalenie nie może zmierzać do uzyskania dowodów, które miałyby zostać wykorzystane w innym postępowaniu (wyrok z 23 lutego 1999 r., sygn. akt I PKN 597/98; z 14 stycznia 2000 r., sygn. akt II UKN 304/99). Sąd okręgowy wywiódł także, powołując się na treść uchwały Sądu Najwyższego z 21 września 2004 r., sygn. akt II UZP 8/04, że organ rentowy, rozpoznający wniosek o świadczenie z tytułu wypadku przy pracy, nie jest związany prawomocnym wyrokiem wydanym w sprawie z powództwa pracownika przeciwko pracodawcy o ustalenie lub zmianę treści protokołu powypadkowego, bowiem wyrok taki nie ma powagi rzeczy osądzonej, jak też organ rentowy nie jest nim związany na podstawie art. 365 k.p.c., sąd okręgowy odwołał się także do innych orzeczeń Sądu Najwyższego, dopuszczających możliwość wystąpienia z powództwem o ustalenie i sprostowanie protokołu powypadkowego na podstawie art. 189 k.p.c. (uchwała z 10 stycznia 1979 r., sygn. akt III PZP 19/78, postanowienie z 27 stycznia 1998 r., sygn. akt II UKN 471/97), stwierdzając, że nie przeczą one wyrażonemu stanowisku, gdyż w sprawach tych powód albo inaczej uzasadniał swój interes prawny, albo też stroną pozwaną w sprawie o ustalenie był Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right