Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego M. Szpunara przedstawiona w dniu 25 maja 2023 r., sygn. C-10/22
Wydanie tymczasowe
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
MACIEJA SZPUNARA
przedstawiona w dniu 25 maja 2023 r.(1)
Sprawa C‑10/22
Liberi editori e autori (LEA)
przeciwko
Jamendo SA
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Roma (sąd pierwszej instancji w Rzymie, Włochy)]
Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2014/26/UE – Zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi i prawami pokrewnymi – Organizacje zbiorowego zarządzania – Niezależne podmioty zarządzające – Podejmowanie działalności zarządzania prawami autorskimi – Dyrektywa 2000/31/WE – Usługi społeczeństwa informacyjnego – Artykuł 3 – Swobodny przepływ usług społeczeństwa informacyjnego – Dyrektywa 2006/123/WE – Artykuł 16 – Swoboda świadczenia usług – Artykuł 17 – Odstępstwa – Artykuł 56 TFUE
Wprowadzenie
1. Geneza zbiorowego zarządzania prawami autorskimi sięga XVIII wieku, kiedy to z inicjatywy Pierre’a‑Augustina Carona de Beaumarchais, autora sztuk teatralnych oburzonego praktykami Comédie française, uważanymi za nieuczciwe, powstało zrzeszenie dramatopisarzy, które dało początek Société des auteurs et compositeurs dramatiques. We Włoszech w 1882 r. osoby takie jak Giuseppe Verdi, Giosuè Carducci i Edmondo De Amicis utworzyły działającą do dzisiaj Società Italiana degli Autori, obecnie pod nazwą Società Italiana degli Autori ed Editori (zwaną dalej „SIAE”).
Racja bytu zbiorowego zarządzania prawami autorskimi nie sprowadza się jednak wyłącznie do skuteczniejszej, bo mającej zbiorowy charakter, obrony interesów podmiotów uprawnionych wobec użytkowników utworów(). Wielość sposobów rozpowszechniania utworów i wielość uczestniczących w tym podmiotów, uwypuklona przez umiędzynarodowienie kultury, a zatem i eksploatacji utworów, powoduje często, że indywidualne zarządzanie przez autorów ich prawami jest nieskuteczne, a nawet niemożliwe. Jedynie organizacja reprezentująca szereg autorów, posiadająca odpowiednią strukturę administracyjną, jest w stanie w sposób efektywny i opłacalny wydawać zezwolenia na eksploatację utworów różnym użytkownikom, pobierać i rozdzielać między podmioty uprawnione należne wynagrodzenie, a także kontrolować przestrzeganie przez użytkowników warunków eksploatacji utworów, w tym ścigać naruszenia.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right