Orzeczenie
Wyrok Sądu (pierwsza izba) z dnia 24 kwietnia 2017 r. HF przeciwko Parlamentowi Europejskiemu., sygn. T-570/16
z dnia 24 kwietnia 2017 r. (*1)
„Służba publiczna — Członek personelu kontraktowego do zadań pomocniczych — Artykuł 24 regulaminu pracowniczego — Wniosek o udzielenie wsparcia — Artykuł 12a regulaminu pracowniczego — Mobbing — Artykuł 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego — Czteromiesięczny regulaminowy termin na udzielenie odpowiedzi — Decyzja OUZU o wszczęciu dochodzenia administracyjnego — Niezajęcie przez OUZU stanowiska w sprawie rzeczywistego charakteru zarzucanego mobbingu w regulaminowym terminie na udzielenie odpowiedzi — Pojęcie dorozumianej decyzji odmownej w sprawie wniosku o udzielenie wsparcia — Akt nieistniejący — Niedopuszczalność”
W sprawie T‑570/16
HF, zamieszkała w Bousval (Belgia), reprezentowana przez adwokat A. Tymen,
strona skarżąca,
przeciwko
Parlamentowi Europejskiemu, reprezentowanemu przez E. Tanevę oraz M. Ecker, działające w charakterze pełnomocników,
strona pozwana,
mającej za przedmiot wniosek na podstawie art. 270 TFUE, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji organu upoważnionego do zawierania umów o pracę Parlamentu, która to decyzja rzekomo zapadła w dniu 11 kwietnia 2015 r., oddalającej wniosek o udzielenie wsparcia złożony przez skarżącą w dniu 11 grudnia 2014 r., a po drugie, o uzyskanie naprawienia krzywdy, jakiej skarżąca rzekomo doznała,
SĄD (pierwsza izba),
w składzie: I. Pelikánová, prezes, P. Nihoul i J. Svenningsen (sprawozdawca), sędziowie,
sekretarz: E. Coulon,
wydaje następujący
Wyrok
Okoliczności powstania sporu
1 | Skarżąca, HF, była zatrudniana przez organ upoważniony do zawierania umów o pracę Parlamentu Europejskiego (zwany dalej „OUZU”) na podstawie kolejnych umów o pracę: od dnia 6 stycznia do dnia 14 lutego 2003 r., od dnia 15 lutego do dnia 31 marca 2003 r., od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2003 r. oraz w dniach od 1 do 31 lipca 2003 r., w charakterze członka personelu pomocniczego, którą to kategorię przewidywały Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (zwane dalej „WZIP”), w brzmieniu sprzed dnia 1 maja 2004 r. Skarżąca została zatrudniona w departamencie ds. audiowizualnych, który następnie został przemianowany na wydział (zwany dalej „wydziałem ds. audiowizualnych”), w dyrekcji ds. mediów w ramach Dyrekcji Generalnej (DG) ds. Informacji i Public Relations, przemianowanej następnie na Dyrekcję Generalną (DG) ds. Komunikacji. Wykonywała tam zadania asystenta kategorii B, grupa V, klasa 3. |
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right