Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego M. Szpunara przedstawiona w dniu 19 maja 2022 r. Komisja Europejska przeciwko Radzie Unii Europejskiej., sygn. C-24/20
MACIEJA SZPUNARA
przedstawiona w dniu 19 maja 2022 r. (1)
Sprawa C‑24/20
Komisja Europejska
przeciwko
Radzie Unii Europejskiej
Skarga o stwierdzenie nieważności – Decyzja (UE) 2019/1754 – Przystąpienie Unii Europejskiej do Aktu genewskiego Porozumienia lizbońskiego w sprawie nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych – Udzielone państwom członkowskim upoważnienie do przystąpienia do wspomnianego aktu wraz z Unią – Brak wniosku Komisji – Uprawnienie Rady do zmiany wniosku Komisji – Wyłączna kompetencja zewnętrzna Unii – Artykuł 13 ust. 2 i art. 17 ust. 2 TUE – Artykuł 2 ust. 1, art. 218 ust. 6 i art. 293 ust. 1 TFUE
I. Wstęp
1. | Amerykanie mawiają, że jeśli coś wygląda jak kaczka, pływa jak kaczka i kwacze jak kaczka, to jest to kaczka. W rzeczywistości kwalifikacja obiektów, które mamy przed sobą, jakkolwiek oczywista mogłaby się wydawać na pierwszy rzut oka, zawsze może być przedmiotem dyskusji. Jest to jeszcze bardziej oczywiste, gdy chodzi o pojęcia abstrakcyjne. |
2. | I tak w niniejszej sprawie Komisja Europejska kwestionuje kompetencję Rady Unii Europejskiej do dokonania zmiany, zgodnie z art. 293 ust. 1 TFUE, wniosku Komisji dotyczącego pewnego aktu prawnego Unii, uzasadniając to tym, że modyfikacja dokonana przez Radę przekracza granice zmiany. W istocie Komisja wskazuje Trybunałowi na zmianę swojego wniosku dokonaną przez Radę i jak René Magritte oświadcza: „To nie jest zmiana”. Ta ostatnia konstatacja zostaje poddana ocenie Trybunału w niniejszej sprawie. |
II. Ramy prawne
3. | Niniejsza sprawa dotyczy dwóch traktatów międzynarodowych zarządzanych przez Światową Organizację Własności Intelektualnej (WIPO). |
A. Porozumienie lizbońskie
4. | Porozumienie lizbońskie o ochronie nazw pochodzenia i ich międzynarodowej rejestracji (zwane dalej „porozumieniem lizbońskim”) jest traktatem podpisanym w dniu 31 października 1958 r., zmienionym w Sztokholmie w dniu 14 lipca 1967 r. i następnie w dniu 28 września 1979 r. (). Stanowi ono porozumienie szczególne w rozumieniu art. 19 Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej z dnia 20 marca 1883 r. () (zwanej dalej „konwencją paryską”), do którego może przystąpić każde państwo będące stroną tej konwencji. |
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right