Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego N. Emiliou przedstawiona w dniu 27 października 2022 r. Europejski Bank Centralny przeciwko Crédit lyonnais., sygn. C-389/21 P
NICHOLASA EMILIOU
przedstawiona w dniu 27 października 2022 r. (1)
Sprawa C‑389/21 P
Europejski Bank Centralny (EBC)
przeciwko
Crédit Lyonnais
Odwołanie – Polityka gospodarcza i pieniężna – Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi – Artykuł 4 ust. 1 lit. d) i art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 – Obliczanie wskaźnika dźwigni – Odmowa udzielenia przez instytucję kredytową zezwolenia na wyłączenie pewnych ekspozycji z obliczenia wskaźnika dźwigni – Artykuł 429 ust. 14 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 – Oczywisty błąd w ocenie – Standard kontroli sądowej – Złożona ocena techniczna – Polityczna swoboda uznania
I. Wprowadzenie
1. | Pakiet Bazylea III to uzgodniony na szczeblu międzynarodowym zestaw środków opracowany przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego w reakcji na kryzys finansowy w latach 2007–2009, służący wzmocnieniu regulacji, nadzoru i zarządzania ryzykiem banków. Jednym z głównych elementów ram pakietu Bazylea III oraz ich wdrażania w Unii Europejskiej jest wprowadzenie „wskaźnika dźwigni”, który stanowi wyrażony procentowo iloraz miary kapitału banku i miary ekspozycji. Wskaźnik dźwigni umożliwia ocenę ekspozycji banków na ryzyko nadmiernej dźwigni, które mogłoby zmusić je do przyjęcia niezamierzonych środków naprawczych w odniesieniu do biznesplanu, w tym pospiesznej wyprzedaży aktywów, co mogłoby skutkować znacznymi stratami. |
2. | W swoim odwołaniu Europejski Bank Centralny (EBC) kwestionuje wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r., Crédit Lyonnais/EBC (2), w którym stwierdzono nieważność decyzji EBC dotyczącej odmowy udzielenia Crédit Lyonnais zezwolenia na pełne wyłączenie z wymogów obliczenia wskaźnika dźwigni ekspozycji związanych z pewnymi regulowanymi rachunkami oszczędnościowymi. |
3. | W przedmiotowym odwołaniu podniesiono jedną kwestię o charakterze systemowym i konstytucyjnym – standard kontroli przy dokonywaniu przez sądy Unii oceny zgodności z prawem decyzji administracyjnych wydanych przez inne instytucje, w sytuacji gdy instytucjom tym przysługuje margines swobody. |
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right