Orzeczenie
Opinia rzecznik generalnej L. Mediny przedstawiona w dniu 23 marca 2023 r. RTG przeciwko Tuk Tuk Travel SL., sygn. C-83/22
LAILI MEDINY
przedstawiona w dniu 23 marca 2023 r. (1)
Sprawa C‑83/22
RTG
przeciwko
Tuk Tuk Travel SL
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 5 de Cartagena (sąd pierwszej instancji nr 5 w Kartagenie, Hiszpania)]
Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 267 TFUE – Dyrektywa (UE) 2015/2302 – Imprezy turystyczne i powiązane usługi turystyczne – Artykuł 5 ust. 1 – Obowiązki w zakresie informacji udzielanych przed zawarciem umowy – Załącznik I części A i B – Standardowy formularz informacyjny – Artykuł 12 ust. 2 – Rozwiązanie umowy o udział w imprezie turystycznej – Nieuniknione i nadzwyczajne okoliczności w znaczącym stopniu wpływające na realizację imprezy turystycznej – COVID-19 – Prawo do pełnego zwrotu wszelkich wpłat dokonanych z tytułu imprezy turystycznej – Wniosek podróżnego o dokonanie częściowego zwrotu – Sąd krajowy – Badanie z urzędu przez sąd – Zasady krajowego prawa procesowego
1. | Jednym z sektorów, na który pandemia COVID-19 miała najpoważniejszy i bezpośredni wpływ, był sektor podróży i turystyki (2). Wywołany pandemią brak pewności oraz jej szybkie rozprzestrzenianie się po różnych kontynentach skłoniły wielu podróżnych do rozwiązywania umów o udział w imprezie turystycznej jeszcze przed wprowadzeniem przez rządy środków nadzwyczajnych i zamknięciem granic. W tej niepewnej sytuacji pojawiały się wątpliwości co do dokładnego zakresu praw i obowiązków stron umowy o udział w imprezie turystycznej; w szczególności podróżnym było trudniej skorzystać z przysługującego im na podstawie art. 12 ust. 2 dyrektywy 2015/2302 (3) prawa do rozwiązania umowy bez ponoszenia opłaty za rozwiązanie. |
2. | W tym kontekście przedmiotem rozpatrywanego odesłania prejudycjalnego jest kwestia czysto proceduralna. Dotyczy ona uprawnień sądów do uznania z urzędu praw, jakie konsumenci wywodzą z dyrektywy 2015/2302, a konkretnie prawa podróżnego do rozwiązania umowy o udział w imprezie turystycznej bez ponoszenia jakiejkolwiek opłaty za rozwiązanie w przypadku nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności, zgodnie z warunkami określonymi w art. 12 ust. 2 owej dyrektywy. Ponadto w tym odesłaniu rozważa się, czy sąd powinien być uprawniony do zasądzenia z urzędu ponad żądanie konsumenta w celu zapewnienia skutecznego wykonania praw, które wywodzi on z tej dyrektywy jako podróżny. |
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right