- Tematy:
- działki,
- grunt niezabudowany,
- grunt zabudowany,
- grunty,
- nieruchomości,
- sprzedaż nieruchomości,
- zwolnienie
Interpretacja indywidualna z dnia 23 sierpnia 2024 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.573.2024.2.MK
Zwolnienie z opodatkowania sprzedaży działek zabudowanych i niezabudowanych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. dostawy działek niezabudowanych nr 1, 2 i 3 oraz prawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u. dostawy budynków i budowli wraz z działkami gruntu nr 4, 5, 6.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 lipca 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 lipca 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy działek niezabudowanych nr 1, 2 i 3 oraz działek zabudowanych nr 4, 5, 6.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 sierpnia 2024 r. (data wpływu 13 sierpnia 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości. Syndyk masy upadłości ... w upadłości (dalej spółka ...) objął do masy upadłości nieruchomości zabudowane i niezabudowane. Wszystkie opisane we wniosku nieruchomości są przeznaczone do sprzedaży.
Nieruchomości zabudowane to:
1)działka nr 4 o pow. ... ha, stanowiąca grunty rolne zabudowane, położona w miejscowości ..., gmina ..., powiat ..., województwo ..., objęta KW nr ...;
2)działka nr 5 o pow. ... ha, stanowiąca grunty rolne zabudowane, położona w miejscowości ..., gmina ..., powiat ..., województwo ..., objęta KW nr ...;
3)działka nr 6 o pow. ... ha, stanowiąca grunty rolne, zabudowane, położona w miejscowości ..., gmina ..., powiat ..., województwo ..., objęta KW nr ....
Te trzy nieruchomości tworzą zwarty obszar i są zabudowane budynkami: biurowo-socjalnym, gospodarczo-magazynowym oraz pięcioma budynkami inwentarskimi wraz z wiatami. Teren wokół budynków jest utwardzony wylewką betonową.
Na działce 5 są zlokalizowane następujące budynki:
1)budynek nr 1 został wybudowany przed wojną, jest objęty gminą ewidencją zabytków. Na parterze część socjalno-biurowa, wyremontowana kilka lat temu, na wyższych kondygnacjach brak okien, jest to część budynku nieużytkowana. Całość w średnim stanie technicznym;
2)budynek nr 2 gospodarczo-magazynowy, przylega bezpośrednio do budynku nr 1, także przedwojenny. Budynek w średnim stanie technicznym, remontowany kilka lat temu;
3)budynki inwentarskie (5 budynków) przeznaczone do chowu bydła, powiększone o wiaty przylegające do każdego budynku. Budynki są przedwojenne. Są w średnim stanie technicznym.
Na działkach 6 i 4 są zlokalizowane budowle (wiaty) i część budynku stojącego na działce 5.
Budynki i budowle nie zostały poddane przebudowie w ciągu ostatnich 2 i pół roku.
Spółka ... wydzierżawiła te trzy zabudowane nieruchomości na cele rolnicze. Spółka wystawia dzierżawcy faktury z wykazanym podatkiem VAT. Spółka ... ma status podatnika VAT czynnego.
Nieruchomości niezabudowane to:
1)działka nr 1 o pow. ... ha, stanowiąca grunty orne, położona w miejscowości ..., gmina ..., powiat ..., województwo ..., objęta KW nr ....
Z informacji Burmistrza ... wynika, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działka 1 jest oznaczona symbolem MO.1.RR, a jej podstawowe przeznaczenie to tereny dla użytkowania rolniczego. Na terenach oznaczonych RR dopuszcza się sieci uzbrojenia terenu oraz realizację dróg dojazdowych, natomiast zakazuje się lokalizacji budynków i budowli. Zgodnie z wiedzą syndyka działka nie jest uprawiana od czasu objęcia majątku przez syndyka, czyli od 21.03.2022 r.
2)działka nr 2 o pow. ... ha, stanowiąca grunty orne, położna w miejscowości ..., gmina ..., powiat ..., województwo ..., objęta KW nr ....
W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działka jest przeznaczona pod użytkowanie rolnicze, a w małej części stanowi teren lasów. Z informacji Burmistrza ... wynika, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie podstawowe działki 2 jest następujące:
1)część działki oznaczona symbolem MO.1.RR - tereny dla użytkowania rolniczego,
2)część działki oznaczona symbolem MO.1.ZLL - tereny dla prowadzenia gospodarki leśnej, w tym pod zalesienie,
3)część działki oznaczona symbolem MO.2.ZLL - tereny dla prowadzenia gospodarki leśnej, w tym pod zalesienie,
4)część działki oznaczona symbolem MO.1.IT - tereny dla sieci urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej
5)część działki oznaczona symbolem MO. 1.KDW- tereny dla dróg wewnętrznych.
Na terenach oznaczonych RR dopuszcza się sieci uzbrojenia terenu oraz realizację dróg dojazdowych, natomiast zakazuje się lokalizacji budynków i budowli.
Na terenach oznaczonych ZLL dopuszcza się zagospodarowanie związane z gospodarką leśną określone w art. 3 pkt 2 ustawy o lasach, z wyjątkiem lokalizacji budynków. Zgodnie z art. 30 pkt 2 ustawy o lasach na gruntach leśnych możliwe jest budowanie na potrzeby gospodarki leśnej m.in. budowli oraz urządzeń melioracji wodnych; grunty leśne mogą być wykorzystywane także na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.
Dla działki 2 wojewoda dolnośląski wydał w roku 2016 decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w ... polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia wraz z infrastrukturą. Decyzją tą wyznaczono pas montażowy o szerokości 20 m, a po zakończeniu budowy - strefę kontrolowaną o szerokości 6 m z zakazem zabudowy. Z tego tytułu spółka ... otrzymała odszkodowanie. Zgodnie z wiedzą syndyka działka nie jest uprawiana od czasu objęcia majątku przez syndyka, czyli od 21.03.2022 r.
3)działka nr 3 o pow. ... ha, stanowiąca grunty orne, położna w miejscowości ..., gmina ..., powiat ..., województwo ..., objęta KW nr ....
W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działka jest przeznaczona dla użytkowania rolniczego oraz dla lokalizacji gazociągu. Chodzi o zajęcie gruntu na podstawie ustawy z 24.4.2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w ....
W roku 2015 wojewoda dolnośląski wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie ww. terminalu polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia wraz z infrastrukturą. Decyzją tą wyznaczono pas montażowy w obrębie terenów rolnych o szerokości 20 m, w obrębie terenów leśnych o szerokości 10,50 m oraz po zakończeniu budowy - strefa kontrolowana o szerokości 6 m z zakazem zabudowy. Z tego tytułu spółka ... otrzymała odszkodowanie.
Z informacji Wójta Gminy ... wynika, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działka 3 jest przeznaczona dla trzech funkcji:
1)dla użytkowania rolniczego - obszar objęty symbolami S.G.13R i S.G.14R;
2)dla prowadzenia gospodarki leśnej, w tym pod zalesienia - obszar objęty symbolem S.G.13ZL;
3)dla lokalizacji gazociągu wysokiego ciśnienia 5,5 MPa - obszar objęty symbolem S.G.1ITG.
Spółka zakupiła wyżej wymienione działki o numerach 1, 2 i 3 aktem notarialnym o numerze Rep A .... bez doliczonego podatku VAT. Zgodnie z wiedzą syndyka działki nie są uprawiane od czasu objęcia majątku przez syndyka, czyli od 21.03.2022 r. Wcześniej grunty były wydzierżawione na cele rolnicze, jednak syndyk nie ma potwierdzenia tego faktu.
W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
Budynki i budowle usytuowane na działkach nr 4, 5, 6:
-nie zostały poddane przebudowie ani żadnym ulepszeniom w ciągu ostatnich 2 i pół roku,
-nie będą poddane przebudowie ani żadnym ulepszeniom do dnia sprzedaży.
Postanowieniem z dnia ... sygn. akt ... Sąd ogłosił upadłość spółki ... Sp. z.o.o. Postanowieniem z dnia 24.05.2023r. Sąd zezwolił Syndykowi na wypowiedzenie umów dzierżawy zawartych na majątku spółki. Syndyk wypowiedziała umowy a w dniu 01.03.2024r. i 30.04.2024r. na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych odebrała poszczególne nieruchomości. Co do nieruchomości zostały podjęte czynności sprzedażowe. Poniżej wskazuje się :
1.budynki i budowle zlokalizowane na działce nr 4 były wydzierżawione innemu podmiotowi na cele rolnicze ze stawką 23% VAT, obecnie umowa została zakończona a działka wraz z obiektami budowlanymi jest przeznaczona do sprzedaży;
2.budynki i budowle zlokalizowane na działce nr 5 były wydzierżawione innemu podmiotowi na cele rolnicze ze stawką 23% VAT, obecnie umowa została zakończona a działka wraz z obiektami budowlanymi jest przeznaczona do sprzedaży;
3.budynki i budowle zlokalizowane na działce nr 6 były wydzierżawione innemu podmiotowi na cele rolnicze ze stawką 23% VAT, obecnie umowa została zakończona a działka wraz z obiektami budowlanymi jest przeznaczona do sprzedaży;
4.działka nr 1 nie jest obecnie wykorzystywana, a co jej wykorzystywania w przeszłości syndyk nie ma pełnej wiedzy, jednak z informacji uzyskanych w spółce ... wynika, że działka była wydzierżawiona na cele rolnicze, co - zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozp. Min. Finansów 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień - jest zwolnione od podatku VAT;
5.działka nr 2 nie jest obecnie wykorzystywana, a co jej wykorzystywania w przeszłości syndyk nie ma pełnej wiedzy, jednak z informacji uzyskanych w spółce ... wynika, że działka była wydzierżawiona na cele rolnicze, co - zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozp. Min. Finansów 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień - jest zwolnione od podatku VAT;
6.działka nr 3 nie jest obecnie wykorzystywana, a co jej wykorzystywania w przeszłości syndyk nie ma pełnej wiedzy, jednak z informacji uzyskanych w spółce ... wynika, że działka była wydzierżawiona na cele rolnicze, co - zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozp. Min. Finansów 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień - jest zwolnione od podatku VAT.
Działki zabudowane nr 4, 5 i 6 były wydzierżawione innemu podmiotowi na cele rolnicze ze stawką 23% VAT, a obecnie umowa jest rozwiązana, a budynki i budowle są przeznaczone do sprzedaży.
Działki niezabudowane nr 1, 2 i 3 były wydzierżawione na cele rolnicze zwolnione od podatku VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozp. Min. Finansów 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień
Działki o numerach 1, 2 i 3 zostały nabyte bez doliczonego podatku VAT. Wnioskodawca nie jest w stanie ustalić, czy zabudowane działki o nr 4, 5 i 6 zostały nabyte bez doliczonego podatku VAT. Jednak w ocenie Wnioskodawcy nie powinno to mieć wpływu na ocenę, co do opodatkowania VAT ich sprzedaży ze względu na zasiedlenie wszystkich zlokalizowanych na nich budynków i budowli przez okres ponad 2 lat przed sprzedażą.
Wnioskodawcy nie naliczono podatku naliczonego przy nabyciu działek niezabudowanych wymienionych we wniosku.
Z mapki dołączonej do planu miejscowego dla działki 2 wynika, że tereny oznaczone symbolami MO.2.ZL i MO.1.ZL są wyraźnie wydzielone. Część gruntu oznaczona symbolem MO.1.IT jest zaznaczona poprzez zakropkowanie obszaru. Teren oznaczony symbolem MO.1.RR jest także wydzielony liniami, przez jego środek przebiega zaznaczona liniami część jako MO.1.KDW.
Z planu miejscowego dla działki 3 także wynika, że na mapie są wyraźnie oznaczone linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu i zasadach zagospodarowania.
Pytania
1.Czy sprzedaż opisanych we wniosku działek niezabudowanych podlega zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u.?
2.Czy sprzedaż budynków i budowli wraz z gruntem, na którym są wybudowane podlega zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u.?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 1)
1. W ocenie Wnioskodawcy planowana dostawa działek o nr 1, 2 i 3, w częściach położonych na terenach oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolami: MO.1.RR, MO.1.ZLL, MO.2.ZLL, S.G.13R, S.G.14R i S.G.13ZL będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u., a w częściach położonych na terenach oznaczonych w miejscowym planie symbolami: MO.1.IT, MO.1.KDW, S.G.1ITG będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Do majątku spółki ... należą trzy nieruchomości o charakterze rolnym i leśnym:
1)działka nr 1 o pow. ... ha,
2)działka nr 2 o pow. ... ha,
3)działka nr 3 o pow. ... ha.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u., zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zastosowanie tego zwolnienia zależy więc od dwóch przesłanek:
1)teren nie może być zabudowany,
2)teren nie może być budowlany.
Teren budowlany został zdefiniowany w ustawie jako grunt przeznaczony pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 pkt 33 u.p.t.u.).
W pierwszej kolejności należy ustalić, czy każda z tych działek jest działką zabudowaną czy niezabudowaną. Dopiero po ustaleniu, że są to działki niezabudowane należy sprawdzić, czy w planie zagospodarowania przestrzennego są one przeznaczone pod zabudowę.
Działka nr 1 jest niezabudowana.
Na działce nr 2 jest zlokalizowana infrastruktura towarzysząca związana z gazociągiem wysokiego ciśnienia (związana z terminalem regazyfikacyjnym skroplonego gazu ziemnego w ...); infrastruktura zajmuje niewielki teren działki.
Na działce nr 3 jest zlokalizowana infrastruktura towarzysząca związana z gazociągiem wysokiego ciśnienia (związana z terminalem regazyfikacyjnym skroplonego gazu ziemnego w ...); infrastruktura zajmuje niewielki teren działki.
Ta infrastruktura towarzysząca nie będzie przedmiotem dostawy, ponieważ stanowi część gazociągu, która została włączona do innego przedsiębiorstwa i nie należy do części składowych nieruchomości, na których została zlokalizowana. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy należy uznać, że wszystkie trzy działki stanowią teren niezabudowany.
Pogląd ten znajduje akceptację w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku z 8.04.2021 r., I FSK 560/18 dotyczącym dostawy gruntów zabudowanych urządzeniami przesyłowymi niebędącymi własnością sprzedawcy NSA stwierdził, że w takich sytuacjach - dla oceny, czy dany teren należy klasyfikować jako zabudowany czy jako niezabudowany - kluczowy jest charakter obiektów, które znajdują się na danym gruncie. Jeżeli obiekty posadowione na gruncie nie mają znaczenia wiodącego dla określenia charakteru tego gruntu, to należy go uznać za teren niezabudowany. Jednym słowem, przy kwalifikowaniu terenu jako niezabudowany lub zabudowany należy wziąć pod uwagę aspekt ekonomiczny transakcji, jej główny cel. W ocenie NSA, to właśnie aspekt ekonomiczny transakcji oraz specyfika i charakter urządzeń przesyłowych służących do doprowadzania lub odprowadzania wody, pary, gazu, prądu elektrycznego uzasadnia odstępstwo od zasady, że istotny jest stan faktyczny związany z rzeczywistym zabudowaniem działki. W konsekwencji tego orzeczenia, WSA w Warszawie w wyroku z 21.08.2021, sygn. akt III SA/Wa 1515/21, orzekł, że celem ekonomicznym dostawy gruntu, na którym znajdują się wyłącznie urządzenia przesyłowe będące częścią innego przedsiębiorstwa jest wyłącznie nabycie samego gruntu. Za odmiennością transakcji, których przedmiotem są grunty zabudowane jedynie urządzeniami przesyłowymi przemawia także to, że urządzenia te nie pełnią samodzielnych funkcji budowlanych związanych z terenem mającym być przedmiotem dostawy, gdyż ich celem jest zapewnienie doprowadzania i odprowadzania wody, pary, czy przesyłu gazu i prądu elektrycznego - nie na rzecz właściciela gruntu, ale innych odbiorców. Ponadto urządzenia przesyłowe nie są samodzielnymi budowlami usytuowanymi na danym gruncie, ale ich fragmenty ulokowane na danym gruncie są częścią obiektów liniowych, o których mowa w art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego i pod względem faktycznym i prawnym są częścią sieci należącej do innego przedsiębiorstwa. Podobne stanowisko zajął WSA w Krakowie w wyroku z 8 grudnia 2021 r., I SA/Kr 1055/21, w którym uznano, że lokalizacja na gruncie infrastruktury technicznej nie wpływa na kwalifikację prawną gruntów, a nadto nie stwarza podstaw do uznania, iż posadowienie na gruncie, pod jego powierzchnią czy nad jego powierzchnią infrastruktury technicznej powoduje, że grunt ten uznać należy za zabudowany z samego tylko powodu, że przebiega przez niego ta infrastruktura. Z kolei WSA w Lublinie w wyroku z 30 kwietnia 2019 r., I SA/Lu 55/19 utrzymanym przez NSA wyrokiem z 12.10.2022 r. (I FSK 1766/19), stwierdził, że posadowienie na gruncie infrastruktury technicznej włączonej do przedsiębiorstwa przesyłowego nie czyni ich przedmiotem transakcji, i jako takie nie decyduje o zabudowanym charakterze zbywanej nieruchomości, co prowadzi do konkluzji, że przedmiotem dostawy będzie teren niezabudowany.
W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że przedmiotem dostawy będą trzy grunty niezabudowane.
2. Zwolnienie dla dostawy terenów niezabudowanych określono w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. Zgodnie z nim zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Teren budowlany został zdefiniowany w ustawie jako grunt przeznaczony pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 pkt 33 u.p.t.u.).
Dla działki 2 przeznaczenie podstawowe określone w m. p. z. p. jest następujące:
1)część działki oznaczona symbolem MO.1.RR - tereny dla użytkowania rolniczego; na terenach oznaczonych RR zakazuje się lokalizacji budynków i budowli, ale dopuszcza się - jako funkcja uzupełniająca - umiejscowienie sieci uzbrojenia terenu oraz realizację dróg dojazdowych;
2)część działki oznaczona symbolem MO.1.ZLL oraz MO.2.ZLL - tereny dla prowadzenia gospodarki leśnej, w tym pod zalesienie; na terenach oznaczonych ZLL dopuszcza się zagospodarowanie związane z gospodarką leśną określone w art. 3 pkt 2 ustawy o lasach, z wyjątkiem lokalizacji budynków. Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy o lasach na gruntach leśnych możliwe jest budowanie na potrzeby gospodarki leśnej m.in. budowli oraz urządzeń melioracji wodnych; grunty leśne mogą być wykorzystywane także na parkingi leśne i urządzenia turystyczne;
3)część działki oznaczona symbolem MO.1.IT - tereny dla sieci urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej
4)część działki oznaczona symbolem MO.1 .KDW - tereny dla dróg wewnętrznych.
Działka nr 3 w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona dla trzech funkcji:
1)dla użytkowania rolniczego - obszar objęty symbolami S.G.13R i S.G.14R;
2)dla prowadzenia gospodarki leśnej, w tym pod zalesienia - obszar objęty symbolem S.G.13ZL;
3)dla lokalizacji gazociągu wysokiego ciśnienia 5,5 MPa - obszar objęty symbolem S.G.1ITG. Działka 1 jest oznaczona symbolem MO.1 RR, a jej podstawowe przeznaczenie to tereny dla użytkowania rolniczego. Na terenach oznaczonych RR zakazuje się lokalizacji budynków i budowli ale dopuszcza się - jako funkcja uzupełniająca lokowanie sieci uzbrojenia terenu oraz realizację dróg dojazdowych.
W ocenie Wnioskodawcy części terenów oznaczone symbolami: MO.1.IT, MO.I.KDW oraz S.G.1ITG są przeznaczone pod zabudowę, a więc dostawa tych części gruntu podlega opodatkowaniu VAT wg stawki 23%. Pozostałe tereny (MO.1.RR, MO.1.ZLL i MO.2.ZLL, S.G.13R i S.G.14R oraz S.G.13ZL) nie są przeznaczone pod zabudowę, a więc ich dostawa podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. O zastosowaniu zwolnienia decyduje bowiem przeznaczenie podstawowe wskazane w planie zagospodarowania przestrzennego. Dla terenów o przeznaczeniu rolniczym i leśnym na wymienionych wyżej działkach obowiązuje wręcz zakaz budowy budynków i budowli. Z powyższego wynika, że te części nieruchomości uzyskały - jako podstawowe - przeznaczenie niebudowlane, z generalnym zakazem zabudowy, doznającym co prawda pewnych wyjątków, jednak niezmieniających istoty przeznaczenia rolniczego i leśnego. Dopuszczenie możliwości lokalizowania na gruncie infrastruktury nie zmienia zasadniczego przeznaczenia gruntów, i nie powodu zmiany charakteru tych gruntów na budowlane. W planach miejscowych obejmujących ww. grunty został wprost określony zakaz zabudowy, nie można więc uznać, że tereny te stały się - mimo zakazu - budowlane, iż dla stwierdzenia, czy grunt został przeznaczony pod zabudowę, czy też nie, kluczowe znaczenie ma określenie w planie zagospodarowania przestrzennego podstawowego przeznaczenia terenu. Dopuszczone w tym planie pomocnicze funkcje służą jedynie uzupełnieniu zasadniczego sposobu gospodarowania danego terenu, lecz go nie zmieniają. W orzecznictwie podkreśla się, że o charakterze terenu, jako terenu budowlanego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. można mówić jedynie w sytuacji, gdy możliwość zabudowy ma dla terenu podstawowe, dominujące znaczenie. Natomiast nie jest istotna możliwość zabudowy, jeśli ma ona charakter uzupełniający w stosunku do podstawowego przeznaczenia terenu. Ustawodawca wskazał bowiem w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. na generalne przeznaczenie terenu jako budowlanego, a nie na możliwość zrealizowania na nim jakiegokolwiek obiektu budowlanego (tak NSA w wyroku z 15.10.2014 r., I FSK 1115/13, z 10.12.2022 r., I FSK 1766/19). Jak zauważył NSA w wyroku z 26.4.2022 r., I FSK 49/22 dla stwierdzenia, czy grunt został przeznaczony pod zabudowę, czy też nie, kluczowe znaczenie ma określenie w planie zagospodarowania przestrzennego podstawowego przeznaczenia terenu. Dopuszczone w tym planie pomocnicze funkcje służą jedynie uzupełnieniu zasadniczego sposobu gospodarowania danego terenu, lecz go nie zmieniają. Podobnie uznano w wyrokach NSA z 9.6.2017 r., I FSK 1650/15; z 30.1.2019 r., I FSK 1829/16; z 26.4.22 r., I FSK 49/22; z 10.11.2021 r., I FSK 575/18; z 1.3.2022 r., I FSK 2325/19; z 19.10.2018 r., I FSK 1992/16.
Dla przykładu, w wyroku z 10.11.2021 r., I FSK 575/18 NSA podkreślił, że: „O charakterze terenu, jako terenu budowlanego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 VATU, można mówić jedynie w sytuacji, gdy możliwość zabudowy ma dla terenu podstawowe, dominujące znaczenie. Natomiast nie jest istotna możliwość zabudowy, jeśli ma ona charakter uzupełniający w stosunku do podstawowego przeznaczenia terenu. Ustawodawca wskazał bowiem w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy podatkowej na generalne przeznaczenie terenu jako budowlanego, a nie na możliwość zrealizowania na nim jakiegokolwiek obiektu budowlanego. Możliwość zrealizowania na danym terenie jakiejkolwiek budowli nie przesądza jeszcze o zakwalifikowaniu danego obszaru jako terenu przeznaczonego pod zabudowę, co dotyczy zwłaszcza terenów zieleni. Tym samym uprawniony jest wniosek, że to właśnie zapisane w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego podstawowe przeznaczenie danego gruntu ma decydujące znaczenie dla określenia przeznaczenia tego gruntu. Dodatkowe funkcje przypisane do gruntu poprzez określenie jego przeznaczenia uznanego za dopuszczalne (pomocnicze), służą jedynie uzupełnieniu zasadniczego sposobu zagospodarowania danego terenu, ale go nie zmieniają".
Podobnie orzekają sądy wojewódzkie (np. wyrok WSA w Kielcach z 23.2.2023 r., I SA/Ke 548/22, niepraw.).
W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowa interpretacja art. 2 pkt 33 u.p.t.u. wiąże się z przyjęciem, iż terenem budowlanym jest grunt, który zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego został przeznaczony na cele budowlane, przy czym decydujące znaczenie ma w tym kontekście wskazane w planie przeznaczenie podstawowe, dominujące. Zatem skoro art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. przewiduje zwolnienie od podatku dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, to należy uznać, iż znajduje ono zastosowanie w przypadkach, w których przeznaczenie podstawowe gruntów stanowiących przedmiot transakcji jest - zgodnie z planem miejscowym - inne niż budowlane.
Reasumując, wolna od podatku będzie dostawa tych części terenów, które są oznaczone symbolami MO.1.RR, MO.1.ZLL i MO.2.ZLL, S.G.13R i S.G.14R oraz S.G.13ZL.
3.Jeżeli jednak organ interpretacyjny nie zgodzi się z powyższym stanowiskiem, to należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy tych działek wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. Zgodnie z nim, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
1)towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia musiały służyć wyłącznie działalności zwolnionej,
2)przy nabyciu tych towarów wystąpił brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego. Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u.
Spółka ... nabyła ww. działki nr 1, 2 i 3 bez doliczonego podatku VAT. Jak zauważył TSUE w wyroku z 30.9.2021 r., C-299/20, „brak prawa do odliczenia" ma miejsce wtedy, gdy;
1) nabycie towaru podlegało VAT, ale podatnik, który go następnie odsprzedał, nie miał prawa do odliczenia tego podatku (np. z powodu zakazu odliczenia), jak i wtedy, gdy
2) nabycie przez podatnika nie podlegało VAT, ale cena, za którą podatnik dokonujący odsprzedaży nabył ten towar zawierała kwotę VAT, która została zapłacona na wcześniejszym etapie obrotu przez inny podmiot.
TSUE uznał, że obu tych sytuacjach podatek VAT obciąża podatnika, i w obu nie może go odliczyć, a więc podatek VAT nie jest dla niego neutralny.
Drugim warunkiem zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. jest korzystanie z danego towaru do czynności zwolnionych od VAT. Spółka ... wydzierżawiała te grunty na cele rolnicze. Zgodnie zaś z § 3 ust. 1 pkt 2 rozp. Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze. Tak więc ww. grunty były wykorzystywane przez spółkę do czynności zwolnionych od podatku. Wnioskodawca stoi więc na stanowisku, że ich dostawa może być zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u.
Ad 2) W ocenie Wnioskodawcy planowana dostawa zabudowanych działek nr 4, nr 5 oraz nr 6 będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u.
Zgodnie z nim, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
1)dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
2)pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zwolnienie od podatku zależy więc od tego, czy budynek (budowla) będący przedmiotem sprzedaży jest „zasiedlony” w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Pierwsze zasiedlenie zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 14 u.p.t.u. jako oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi, lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
1)wybudowaniu lub
2)ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Obiekt zasiedlony to taki, który jest lub był w przeszłości używany w jakikolwiek sposób, także całkowicie pasywnie.
Zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 VATU dotyczy wszystkich obiektów budowlanych tj. budynków oraz budowli.
Jak to opisano we wniosku, te trzy zabudowane nieruchomości stanowią jedną całość, ponieważ są zabudowane budynki i budowlami praktycznie na całym połączonym ze sobą terenie. Wszystkie te obiekty są zasiedlone do wielu lat i nie były poddane żadnym ulepszeniom ani przebudowie w ciągu ostatnich ponad dwóch lat. Należy więc uznać, że ich dostawa będzie korzystać ze zwolnienia od podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u.
Przy dostawie budynków i budowli należy zastosować art. 29a ust. 8 u.p.t.u. Zgodnie z nim, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W związku z tym, jeżeli dostawa budynku i budowli trwale związanych z gruntem jest zwolniona od VAT, to tym zwolnieniem objęta jest także dostawa gruntu, na którym te obiekty są posadowione. Zasada ta dotyczy zawsze działki ewidencyjnej, na której są posadowione konkretne obiekty budowlane.
Konkludując, dostawa działek o nr 4, nr 5 oraz nr 6 wraz z wybudowanymi na tych gruntach budynkami i budowlami będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
-nieprawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. dostawy działek niezabudowanych nr 1, 2 i 3 oraz
-prawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u. dostawy budynków i budowli wraz z działkami gruntu nr 4, 5, 6.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W odniesieniu do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Zgodnie z przedstawionymi przepisami budynki oraz grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zaznaczenia wymaga, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z opisu sprawy wynika, że Syndyk masy upadłości ... w upadłości objął do masy upadłości nieruchomości zabudowane i niezabudowane. Wszystkie opisane we wniosku nieruchomości są przeznaczone do sprzedaży. Wszystkie działki opisane we wniosku były przedmiotem dzierżawy na rzecz innego podmiotu.
Tym samym, dokonując dostawy działek opisanych we wniosku Wnioskodawca będzie dokonywał dostawy nieruchomości wykorzystywanych przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej. Zatem, dostawa działek opisanych we wniosku będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
W świetle art. 43 ustawy, dla dostawy działek niezabudowanych, dla określenia zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, należy badać przesłanki określone w art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, natomiast pozostałe uregulowania zawarte w ww. art. 43 ustawy nie mają zastosowania do dostawy działek niezabudowanych.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
W myśl art. 2 pkt 33 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
Terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, które stanowią tereny budowlane. Z kolei, zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów), będących na przykład gruntami rolnymi, czy leśnymi.
Należy ponadto zauważyć, że według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 977 ze zm.):
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1)lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2)sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. k dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 - Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen - „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.
W świetle przytoczonych powyżej przepisów, grunt budowlany to taki grunt, który objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym określono dla niego funkcję „pod zabudowę”.
Przy czym, w sytuacji gdy w planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu dla danej działki wyznaczono linie rozgraniczające miejsce zabudowy, to teren taki tylko w tej części, w której przeznaczony jest pod zabudowę, będzie uznany za teren budowlany. Pozostała część działki będzie uznana za teren inny niż budowlany.
Ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy ocenie, czy dane tereny stanowią tereny budowlane, nie wystarczy analiza ich podstawowego przeznaczenia określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Uwzględnić bowiem należy również zapisy dotyczące przeznaczenia dopuszczalnego danego terenu. Sama możliwość wybudowania obiektów budowlanych oznacza, że grunty te stanowią grunty przeznaczone pod zabudowę. W tym miejscu należy zaznaczyć, że ustawodawca nie uzależnił charakteru terenu od głównego celu, który będący przedmiotem opodatkowania VAT teren ma spełniać, lecz zwolnienie od opodatkowania VAT zależy od możliwości dokonania zabudowy wskazanego terenu. W związku z tym, że ustawa o VAT nie precyzuje, jakie tereny przeznaczone pod zabudowę korzystają ze zwolnienia od podatku, przyjąć trzeba, że pojęcie „tereny przeznaczone pod zabudowę” obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy.
Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” – do którego odnosi się przepis art. 2 pkt 33 ustawy – należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725).
Zgodnie z zapisem art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
Na podstawie art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Natomiast, na mocy art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
Zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym – należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
W świetle art. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane:
Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie małej architektury – należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności:
a)kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,
b)posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
c)użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki.
W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych – należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
W analizowanym przypadku działka nr 1 o pow. ... ha, stanowi grunty orne. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działka 1 jest oznaczona symbolem MO.1.RR, a jej podstawowe przeznaczenie to tereny dla użytkowania rolniczego. Na terenach oznaczonych RR dopuszcza się sieci uzbrojenia terenu oraz realizację dróg dojazdowych, natomiast zakazuje się lokalizacji budynków i budowli.
W świetle przytoczonych powyżej przepisów grunt budowlany to taki grunt, który objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym określono dla niego funkcję „pod zabudowę”.
Jak wcześniej wskazano, elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy ocenie, czy przedmiotowy teren stanowi teren budowlany nie wystarczy analiza jego podstawowego przeznaczenia określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Podkreślić należy, że przepis art. 2 pkt 33 ustawy, który definiuje pojęcie terenu budowlanego, nie odwołuje się do podstawowego przeznaczenia gruntu w planie zagospodarowania przestrzennego lecz do przeznaczenia gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a więc całego planu zagospodarowania – zarówno do podstawowego przeznaczenia terenu jak i do uzupełniającego, dodatkowego przeznaczenia terenu w tym planie zapisanego.
Ustawodawca nie uzależnił więc charakteru terenu od głównego celu, który będący przedmiotem opodatkowania VAT teren ma spełniać, lecz zwolnienie od opodatkowania VAT zależy od możliwości dokonania zabudowy wskazanego terenu. Uwzględnić bowiem należy również zapisy dotyczące przeznaczenia dopuszczalnego tego terenu, w którym ustalono możliwość lokalizacji obiektów (np. obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej dla potrzeb rolnictwa i mieszkańców wsi, obiekty małej architektury, obiekty infrastruktury technicznej, ścieżki rowerowe). Możliwość wybudowania na gruncie obiektów budowlanych, wynikająca z zapisów przeznaczenia dopuszczalnego terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznacza, że grunt ten w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy stanowi teren budowlany.
Wobec powyższego, skoro dla działki nr 1 dopuszcza się sieci uzbrojenia terenu oraz realizację dróg dojazdowych, to działka stanowi teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy VAT i w rezultacie, planowana dostawa tej działki nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Z kolei dla działki nr 2 miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na terenach oznaczonych:
-RR dopuszcza sieci uzbrojenia terenu oraz realizację dróg dojazdowych.
-ZLL dopuszcza zagospodarowanie związane z gospodarką leśną określone w art. 3 pkt 2 ustawy o lasach, z wyjątkiem lokalizacji budynków. Zgodnie z art. 30 pkt 2 ustawy o lasach na gruntach leśnych możliwe jest budowanie na potrzeby gospodarki leśnej m.in. budowli
-IT - dopuszcza sieci urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej,
-KDW - dopuszcza drogi wewnętrzne.
Ponadto jak wynika z opisu sprawy przez działkę nr 2 biegnie gazociąg, który w myśl prawa budowlanego stanowi budowlę.
Wobec powyższego działka nr 2 stanowi teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy VAT i w rezultacie, planowana dostawa tej działki nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Natomiast działka nr 3 w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona dla trzech funkcji:
-dla użytkowania rolniczego - obszar objęty symbolami S.G.13R i S.G.14R;
-dla prowadzenia gospodarki leśnej, w tym pod zalesienia - obszar objęty symbolem S.G.13ZL;
-dla lokalizacji gazociągu wysokiego ciśnienia 5,5 MPa - obszar objęty symbolem S.G.1ITG.
Z planu miejscowego dla działki 3 wynika, że na mapie są wyraźnie oznaczone linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu i zasadach zagospodarowania.
W związku z powyższym działka 3 w obszarze oznaczonym S.G.13R i S.G.14R, S.G.13ZL nie stanowi terenu budowlanego, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy VAT i w rezultacie dostawa tej działki w części oznaczonej S.G.13R i S.G.14R, S.G.13ZL będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Natomiast w obszarze objętym symbolem S.G.1ITG działka 3 stanowi teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy VAT i w rezultacie, planowana dostawa tej działki w części oznaczonej symbolem S.G.1ITG nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że działki nr 1 i 2 oraz działka 3 w obszarze objętym symbolem S.G.1ITG spełniają definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, a zatem ich dostawa nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie dla dostawy ww. działek nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia dla sprzedaży ww. nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
·towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
·brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.
Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Działki nie są uprawiane od czasu objęcia majątku przez syndyka, czyli od 21.03.2022 r. Wcześniej grunty były wydzierżawione na cele rolnicze, jednak syndyk nie ma potwierdzenia tego faktu. Zatem, jak wynika z opisu sprawy działki nie były wykorzystywane przez cały okres posiadania wyłącznie do działalności zwolnionej.
Wobec powyższego sprzedaż przez Państwa działek nr 1 i 2 oraz działki 3 w obszarze objętym symbolem S.G.1ITG nie będzie korzystała także ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przepisy prawa podatkowego stwierdzam, że sprzedaż działek nr 1 i 2 oraz działki 3 w obszarze objętym symbolem S.G.1ITG nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9, pkt 2 ustawy.
W konsekwencji sprzedaż działek nr 1 i 2 oraz działki 3 w obszarze objętym symbolem S.G.1ITG będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług.
Natomiast działka 3 w obszarze oznaczonym S.G.13R i S.G.14R, S.G.13ZL nie stanowi terenu budowlanego, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy VAT i w rezultacie dostawa tej działki w części oznaczonej S.G.13R i S.G.14R, S.G.13ZL będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. dostawy działek niezabudowanych nr 1, 2 i 3, jest nieprawidłowe.
Odnosząc się do dostawy działek zabudowanych nr 4, 5, 6 należy wskazać, że w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy budynków/budowli spełniających określone w tych przepisach warunki.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a)dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b)pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a)wybudowaniu lub
b)ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je do użytkowania pierwszemu nabywcy, oddano je w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika, bowiem w tych przypadkach doszło do korzystania z budynku/budowli.
W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku budynków/budowli niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
a)w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b)dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania dla dostawy zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
Z opisu sprawy wynika, że na działce 5 są zlokalizowane następujące budynki:
1) budynek nr 1 został wybudowany przed wojną i jest objęty gminą ewidencją zabytków.
2) budynek nr 2 gospodarczo-magazynowy, przylega bezpośrednio do budynku nr 1,
3) budynki inwentarskie (5 budynków) przeznaczone do chowu bydła, powiększone o wiaty przylegające do każdego budynku.
Na działkach 6 i 4 są zlokalizowane budowle (wiaty) i część budynku stojącego na działce 5. Budynki i budowle usytuowane na działkach nr 4, 5, 6:
-nie zostały poddane przebudowie ani żadnym ulepszeniom w ciągu ostatnich 2 i pół roku,
-nie będą poddane przebudowie ani żadnym ulepszeniom do dnia sprzedaży.
Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że dostawa budynków i budowli znajdujących się na działkach nr 4, 5, 6 nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. budynków upłyną co najmniej 2 lata. Ponadto Wnioskodawca nie dokonywał i nie będzie dokonywał żadnych ulepszeń przedmiotowych budynków i budowli.
W konsekwencji powyższego, dla dostawy budynków i budowli znajdujących się na działkach nr 4, 5, 6 zostaną spełnione warunki umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Jak wskazano powyżej, również grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki na nim posadowione. W konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również sprzedaż działek nr 4, 5, 6, na której ww. budynki i budowle są posadowione, będzie zwolniona od podatku.
Tym samym, analiza powołanych wyżej przepisów prawa oraz przedstawionego opisu sprawy prowadzi do stwierdzenia, że zbycie działek nr 4, 5, 6 wraz z posadowionymi na nich budynkami i budowlami, będzie korzystało ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
Zatem oceniając Państwa stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u. dostawy budynków i budowli wraz z działkami gruntu nr 4, 5, 6 uznaję je za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).