Wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2024 r., sygn. I FSK 662/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Roman Wiatrowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, Sędzia WSA (del.) Włodzimierz Gurba, Protokolant Asystent Sędziego Paweł Bobrowicz, po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. S.A. z siedzibą w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Bk 488/22 w sprawie ze skargi B. S.A. z siedzibą w B. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. z dnia 12 września 2022 r., nr [...] w przedmiocie określenia w odmiennej wysokości niż zadeklarowano kwoty podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) uchyla decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. z dnia 12 września 2022 r., nr [...], 3) zasądza od Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. na rzecz B. S.A. z siedzibą w B. kwotę 30.370 (słownie: trzydziestu tysięcy trzystu siedemdziesięciu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania za obie instancje.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.
1.1. Wyrokiem z 4 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Bk 488/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (dalej: Sąd pierwszej instancji) oddalił skargę B. S.A. (dalej: Skarżąca) na decyzję Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w B. (dalej: organ podatkowy) z 12 września 2022 r. (dalej: decyzja ostateczna), utrzymującą w mocy decyzję własną z 22 grudnia 2020 r. w przedmiocie określenia w odmiennej wysokości, niż zadeklarowano, kwoty podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2012 r. (wyrok ten oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu opublikowane zostały w bazie internetowej NSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
1.2. W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że istota zarzutów skargi sprowadzała się do przedawnienia przedmiotowego zobowiązania podatkowego z uwagi na ocenę, iż zdaniem Skarżącej śledztwo, wszczęcie którego ziścić miało zawieszenie biegu terminu tego zobowiązania (na zasadzie art. 70 § 6 pkt 1 i art. 70c o.p.), po pierwsze – nie jest związane z tym zobowiązaniem, po drugie – miało charakter instrumentalny i po trzecie – zawiadomienie Skarżącej o zawieszeniu biegu terminu było bezskuteczne. Z akt sprawy admininistracyjnej Sąd pierwszej instancji wywiódł jednak, iż pismem z 21 listopada 2017 r., a następnie pismem z 30 listopada 2018 r., organ podatkowy został poinformowany o wszczęciu śledztwa mającego mieć związek z niewykonaniem przedmiotowego zobowiązania podatkowego. Dlatego zawiadomieniem z 28 listopada 2018 r. o okoliczności jego wszczęcia poinformowana przez organ została sama Skarżąca. Tymczasem w ramach prowadzonego śledztwa prokurator kilkukrotnie przesłuchiwał A.B., który ujawnił proceder nielegalnego obrotu towarami nastawiony na wyłudzenie VAT, dokonywany m.in. przez Skarżącą oraz spółkę P. Na dzień wydania wyroku przez Sąd pierwszej instancji, śledztwo prowadzone było przeciwko 64 podejrzanym, którym przedstawiono 225 zarzutów, a także w sprawie innych czynów, co do których dotychczas nie zdołano przedstawić ustalonym osobom podejrzanym zarzutów popełnienia przestępstwa. Śledztwo obejmować miało również przestępstwa i przestępstwa skarbowe popełnione przy wykorzystaniu Skarżącej. Zdaniem Sądu pierwszej instancji stan faktyczny ustalony przez organ podatkowy potwierdził, że Skarżąca w sposób nieuprawniony odliczyła podatek wyszczególniony na fakturach, które nie dokumentowały rzeczywistych transakcji, jak również bezpodstawnie wykazała w deklaracjach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, której w istocie dokonać nie mogła, co wprost wynika z pierwszych ustaleń dotyczących tzw. pustych faktur.