Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 grudnia 1994 r. o nadaniu odznaczenia.
W przypadku zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, która w myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze zm./ stała się własnością gminy, poprzedni właściciel nieruchomości lub jego następca prawny zobowiązany jest zwrócić na rzecz gminy zrewaloryzowane odszkodowanie.
1. Wobec braku expressis verbis definicji stypendium naukowego, o naukowym charakterze stypendium winien każdorazowo decydować cel i rodzaj działalności stypendysty, nie zaś formalna nazwa stypendium /art. 21 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./. 2. Ciężar dowodu na okoliczność, że w konkretnym przypadku stypendium
Obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej w przypadku umów sprzedaży powstaje wówczas, gdy po stronie osoby sprzedającej zbycie nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
1. Ograniczenie liczbowe składów komisji rady, ustalane uchwałą rady gminy, nie narusza prawa, jeżeli bezpośrednio nie utrudnia wykonywania przez organy gminy zadań publicznych gminy ani nie wyklucza radnym, jako reprezentantom gminy możliwości udziału w pracach rady gminy i jej organów stosownie do ich obowiązku określonego w art. 24 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U.
Gdy poborowy, będący właścicielem gospodarstwa rolnego, prowadzi jednocześnie inną, nierolniczą działalność gospodarczą, komisje poborowe mogą odmówić jego żądaniu odroczenia służby wojskowej ze względu na prowadzenie gospodarstwa rolnego, jeżeli charakter i rozmiar pozarolniczej działalności gospodarczej poborowego wyłączają możliwość osobistego, stałego prowadzenia gospodarstwa, a w szczególności
1. Ograniczenie liczbowe składów komisji rady, ustalone uchwałą rady gminy, nie narusza prawa, jeżeli bezpośrednio nie utrudnia wykonywania przez organy gminy zadań publicznych gminy ani nie wyklucza radnych, jako reprezentantów gminy, z możliwości udziału w pracach rady gminy i jej organów stosownie do ich obowiązku, określonego w art. 24 ustawy o samorządzie terytorialnym. 2. Na zasadzie art. 21
Do ustalenia opłat, w przypadku przyłączenia odnogi sieci wodociągowej wybudowanej na własny koszt przez właścicieli i użytkowników wieczystych do wybudowanej wcześniej na koszt Skarbu Państwa sieci wodociągowej oraz innych urządzeń zaopatrujących w wodę, mają zastosowanie przepisy par. 4 i par. 6 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 1986 r. w sprawie urządzeń zaopatrzenia w wodę i
1. "Cenniki" sporządzane przez organy podatkowe, dotyczące wartości rynkowej nieruchomości i lokali, są materiałem pomocniczym, jedną z "przesłanek" do wyceny wartości nieruchomości i nie mogą być one środkiem nacisku, czy też ograniczać wprost swobodę biegłych przy wycenie wartości nieruchomości. 2. Błędem organu podatkowego jest przyjęcie, iż art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie
1. Ograniczenie liczbowe składów komisji rady, ustalone uchwałą rady gminy, nie narusza prawa, jeżeli bezpośrednio nie utrudnia wykonywania przez organy gminy zadań publicznych gminy ani nie wyklucza radnych, jako reprezentantów gminy, z możliwości udziału w pracach rady gminy i jej organów stosownie do ich obowiązku, określonego w art. 24 ustawy o samorządzie terytorialnym. 2. Na zasadzie art. 21
1. Ograniczenie liczbowe składów komisji rady, ustalone uchwałą rady gminy, nie narusza prawa, jeżeli bezpośrednio nie utrudnia wykonywania przez organy gminy zadań publicznych gminy ani nie wyklucza radnych, jako reprezentantów gminy, z możliwości udziału w pracach rady gminy i jej organów stosownie do ich obowiązku, określonego w art. 24 ustawy o samorządzie terytorialnym. 2. Na zasadzie art. 21
Nauczyciel, z którym na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r., Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 3, poz. 19 ze zm.) rozwiązano stosunek pracy za wypowiedzeniem, nie ma prawa do odprawy określonej w art. 20 ust. 2 tejże ustawy.
Pracownik, który nie stawia się do wyznaczonego mu przez pracodawcę na podstawie art. 42 § 4 k.p. miejsca pracy, położonego w innym mieście, a stawia się do pracy w dotychczasowym miejscu, nie wykazuje zamiaru porzucenia pracy w rozumieniu art. 65 § 1 kodeksu pracy.