Zarządzenie Ministra Finansów z dnia 8 kwietnia 1955 r. w sprawie zmian w przepisach o rachunkowości budżetowej.
Art. 3 przep. og. pr. cyw. nie może stanowić samodzielnej podstawy powództwa z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 573 § 1 pkt 2) k. p. c kiedy powództwo o umorzenie egzekucji w całości lub części zmierzające do zastosowania art. 3 przep. og. pr. cyw. oparte jest na zdarzeniach, które nastąpiły po sporządzeniu aktu notarialnego stanowiącego tytuł egzekucyjny. Art. 3 przep. og. pr. cyw. nie pozwala
1. Art. 137 k. p. c. oraz art. 13 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 przepisów o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, poza przewidzianymi w ustawie wyjątkami, mają zastosowanie jedynie w przypadku, gdy pismu, od którego przypada oplata, nie nadano jeszcze biegu. 2. W przypadku nadania pismu nie opłaconemu biegu i spowodowania na skutek tego doręczenia odpisu stronie przeciwnej, lub wyznaczenia rozprawy
Do dochodzenia przez dłużnika roszczenia o zwrot sumy pieniężnej wyegzekwowanej w trybie egzekucji administracyjnej, prowadzonej w związku z postępowaniem administracyjnym, które następnie zostało umorzone, droga sądowa jest niedopuszczalna także wówczas, gdy przedmiot takiej egzekucji wskutek późniejszej kradzieży nie został przekazany zgadnie z przeznaczeniem do właściwej kasy państwowej".
Sąd, przed który sprawę wytoczono, przekazuje ją w wypadku niewłaściwości miejscowej lub rzeczowej właściwemu sądowi powszechnemu. Brak natomiast w k.p.c. przepisu, który by dawał podstawę do przekazania sprawy innemu organowi, gdy droga sądowa jest niedopuszczalna. Zasada ta dotyczy także wypadku, kiedy do rozpoznania sprawy właściwa jest zakładowa komisja rozjemcza; w takim wypadku sąd odrzuca pozew