Wyrok NSA z dnia 13 grudnia 1995 r., sygn. II SA 464/95
Rozstrzygnięcie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej o żądaniu podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Polsce, ubiegającego się o zezwolenie na wykonywanie regularnych międzynarodowych przewozów pasażerskich autobusami do Republiki Federalnej Niemiec, na podstawie art. 3 Porozumienia między Ministrem Transportu i Gospodarki Morskiej RP a Federalnym Ministrem Komunikacji RFN w sprawie międzynarodowych
Stosunek pracy z pracownikiem mianowanym może ulec rozwiązaniu na podstawie przepisu par. 11 ust. 1 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie praw i obowiązków pracowników kolejowych /t.j. Dz.U. 1993 nr 98 poz. 449 ze zm./ z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia w razie osiągnięcia wieku emerytalnego.
W razie sporu o prawo własności gruntów, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych /Dz.U. nr 14 poz. 60 ze zm./, ustalenie prawa własności Państwa do tych gruntów i rozstrzygnięcie sporu w tym przedmiocie następuje w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym.
Treść przepisu par. 23 pkt 8 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie warunków technicznych i badań pojazdów /Dz.U. nr 21 poz. 91/ wskazuje jednoznacznie, że zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów służących do przewozu wartości pieniężnych mają charakter uznaniowy i wydawane są w ramach uznania administracyjnego przy spełnieniu przesłanek
Skoro, przewidziany w art. 86 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym /t.j. Dz.U. 1992 nr 11 poz. 41 ze zm./, obowiązek kierowcy pojazdu silnikowego poddania się badaniom lekarskim sprawności fizycznej i psychicznej uzależniony został od jego uczestnictwa w wypadku drogowym, w którym są zabici lub ranni i od wydania przez organ kontroli ruchu skierowania na te badania,