BILANS 2019. Jak ustalić stan zapasów, gdy spis z natury sporządza się po dniu bilansowym
Spis z natury jest podstawową metodą inwentaryzacji. Polega na policzeniu (zważeniu, zmierzeniu) ilości danego składnika aktywów, wycenie tych ilości, porównaniu wartości z danymi z ksiąg rachunkowych oraz wyjaśnieniu i rozliczeniu ewentualnych różnic.
Przedmiotem inwentaryzacji na koniec każdego roku obrotowego są m.in. nieuregulowane na dzień bilansowy rozrachunki między jednostką a jej kontrahentami. Inwentaryzacja rozrachunków następuje - co do zasady - drogą uzgodnienia salda z kontrahentem, a więc uzyskania od kontrahenta potwierdzenia, że uznaje saldo (kwotę wymagającą zapłaty).
Przeprowadzenie inwentaryzacji w ciągu 15 dni po dniu bilansowym wymaga powiększenia stanu stwierdzonego w trakcie spisu natury o rozchody i pomniejszenia o przychody, jakie nastąpiły między dniem bilansowym a dniem spisu.
Jednostki gospodarcze w momencie pierwotnego wprowadzenia do ksiąg rachunkowych składników majątku i źródeł jego finansowania stosują inne kategorie cen niż na dzień bilansowy. W momencie początkowego ujęcia składników majątku i źródeł jego finansowania jednostki dokonują wyceny początkowej, a następnie na dzień bilansowy przeprowadzają późniejszą wycenę tych składników aktywów i pasywów.
Choć z reguły współpraca pomiędzy daną firmą a obsługującym ją biurem rachunkowym ma charakter wieloletni, to jednak nierzadko zdarzają się sytuacje, w których następuje zmiana podmiotu świadczącego usługi księgowe. Zmiana biura rachunkowego może nastąpić zarówno w trakcie roku obrotowego, jak i z końcem roku.
Bardzo wielu księgowych sądzi, że powstałe w trakcie inwentaryzacji różnice między stanem rzeczywistym a stanem wykazanym w księgach rachunkowych należy rozliczyć do 31 marca. Tymczasem z ustawy o rachunkowości wynika, że jest na to mniej czasu.
Spis z natury jest podstawową metodą inwentaryzacji. Polega na policzeniu (zważeniu, zmierzeniu) ilości danego składnika aktywów, wycenie tych ilości, porównaniu wartości z danymi z ksiąg rachunkowych oraz wyjaśnieniu i rozliczeniu ewentualnych różnic.
Przedmiotem inwentaryzacji na koniec każdego roku obrotowego są m.in. nieuregulowane na dzień bilansowy rozrachunki między jednostką a jej kontrahentami. Inwentaryzacja rozrachunków następuje - co do zasady - drogą uzgodnienia salda z kontrahentem, a więc uzyskania od kontrahenta potwierdzenia, że uznaje saldo (kwotę wymagającą zapłaty).
Już 1 października 2020 r. jednostki mogą rozpocząć prace związane z inwentaryzacją określonych składników aktywów. Zakończenie prac inwentaryzacyjnych musi nastąpić do 15 stycznia 2021 r.
Pandemia Covid-19 może być uzasadnieniem do przeprowadzenia inwentaryzacji w drodze weryfikacji zamiast w formie spisu z natury.
Pandemia Covid-19 może być uzasadnieniem do przeprowadzenia inwentaryzacji w drodze weryfikacji zamiast w formie spisu z natury. Zagrożenie epidemią jest sytuacją wyjątkową, a taka uzasadnia zastąpienie spisu z natury metodą weryfikacji. Stopień tego zagrożenia w każdej jednostce powinien być ustalany indywidualnie. Nie w każdej jednostce zagrożenie COVID-19 można uznać za przyczynę przeprowadzenia
W firmie ze względu na epidemię likwidujemy kasę. Według stanu naszej wiedzy poza gotówką znajdują się w niej także dwa weksle. Czy inwentaryzujemy je tak samo jak gotówkę?