Wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. II FSK 998/10
Podmiot stwarzający formalne pozory istnienia, a który jednak rzeczywiście nie uczestniczy w obrocie prawnym jest podmiotem nieistniejącym.
Podmiot stwarzający formalne pozory istnienia, a który jednak rzeczywiście nie uczestniczy w obrocie prawnym jest podmiotem nieistniejącym.
Ustawodawca nie może wprowadzać rozwiązań prawnych ustanawiających obowiązki niemożliwe do wykonania, skutkujące nadto negatywnymi dla danego podmiotu konsekwencjami prawnymi. Godziłoby to w zasadę praworządności.
Za dzień poniesienia kosztu należy zatem uznać dzień wpisania do ksiąg rachunkowych wydatku na podstawie faktury. Skoro w księgach rachunkowych winny być wpisane chronologicznie wszystkie zdarzenia, które nastąpiły w okresie sprawozdawczym (art.20 ust. 1 u.r.), to dzień wpisania faktury ( dzień wpisania wydatku) jest dniem poniesienia kosztu.
Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. oraz art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p., w związku z art. 21 oraz art. 22 ustawy o rachunkowości do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest nie tylko zaistnienie konkretnego zdarzenia gospodarczego polegającego na zakupie usług, u konkretnego wykonawcy, za konkretną cenę, ale i odpowiednie udokumentowanie tej operacji. Nie wystarczy wykazanie