Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. I SA/Ol 537/07
Kradzież towaru (energii) czyni z podmiotu, który się jej dopuszcza jedynie dzierżyciela. Jej skutkiem nie jest wyposażenie sprawcy w uprawnienie do rozporządzania towarem jak właściciel. Z tych względów kradzież nie może być uznana za zdarzenie powodujące przeniesienie praw pomiędzy poszkodowanym a sprawcą w rozumieniu powołanego wyżej przepisu ustawy o VAT (art. 5 ust. 1 pkt 1). sposobu ustalania
Przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (jednolity tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1504 ze zm.), w wersji obowiązującej do 3 maja 2005 r., nie przewidywały zasady obowiązywania taryfy dla energii elektrycznej do momentu zakończenia postępowania z odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki; dlatego postępowanie sądowe z odwołania od takiej decyzji jest zbędne
Opłata z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej jest świadczeniem nie mającym rzeczowego ani zwyczajowego związku z przedmiotem umowy sprzedaży energii elektrycznej. Nie chodzi tu bowiem o wyegzekwowanie przez przedsiębiorstwo energetyczne realizacji przez kontrahenta obowiązku zapłaty należności za zakupioną energię lub usługi.
Zatwierdzona przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki i opublikowana taryfa zmieniająca ceny energii w czasie trwania stosunku prawnego wynikającego z umowy sprzedaży energii wiąże odbiorcę w terminie określonym w umowie, w granicach przewidzianych w art. 47 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (jedn. tekst: Dz.U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 ze zm.).
1. Przy ocenie, czy nie doszło do upływu terminu przedawnienia wszczęcia postępowania antymonopolowego (art. 93 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów), istotne jest określenie, w jakiej dacie wpłynął do Prezesa UOKiK wniosek w powyższym przedmiocie. 2. Kara pieniężna z uwagi na represyjno-wychowawczy charakter winna pozostawać we właściwej proporcji do potencjału ekonomicznego sprawcy.