Wyrok NSA z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. III OSK 866/21
Pobór wody w celu jej retencjonowania, choć powiązany z usługą poboru wód podziemnych lub powierzchniowych, nie podlega opłacie stałej, gdyż jest traktowany jako integralna część usługi retencjonowania, która ze swej istoty nie jest objęta obowiązkiem opłat według art. 268 ust. 1 Prawa wodnego.
W sytuacji, gdy zmiany ukształtowania terenu wpłynęły na zakłócenie stosunków wodnych, organ administracji, opierając się na wiadomościach specjalnych i właściwie dokonanych pomiarach, może wydać decyzję nakazującą przywrócenie gruntu do stanu poprzedniego, a ocena legalności takiej decyzji przez sąd administracyjny obejmuje analizę kompletności i logicznej spójności zebranego materiału dowodowego
Pobór wody w celu retencji nie podlega opłacie stałej na podstawie art. 35 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 268 ust. 1 Prawa wodnego, gdyż usługa retencjonowania wód nie jest usługą podlegającą opłacie zgodnie z ujęciem w przepisach ustawy.