Wyrok TK z dnia 16 marca 2017 r., sygn. Kp 1/17
Prawo o zgromadzeniach
Prawo o zgromadzeniach
Wymaganie od przedsiębiorcy należytej staranności w doborze kontrahentów nie godzi w zasadę sprawiedliwości społecznej wymienionej w art. 2 Konstytucji RP, nie narusza również przepisów dotyczących wolności działalności gospodarczej, ani też bezpieczeństwa wewnętrznego państwa oraz porządku publicznego.
Wymaganie od przedsiębiorcy należytej staranności w doborze kontrahentów nie godzi w zasadę sprawiedliwości społecznej wymienionej w art. 2 Konstytucji RP, nie narusza również przepisów dotyczących wolności działalności gospodarczej, ani też bezpieczeństwa wewnętrznego państwa oraz porządku publicznego.
Waloryzacja odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość
Treść art. 190 ust. 3 Konstytucji przemawia za stosowaniem art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w okresie odroczenia utraty jego mocy obowiązującej, chyba że wcześniej przepis ten zostanie uchylony przez ustawodawcę. Trzeba bowiem uwzględnić, że ustawa zasadnicza, poprzez rozwiązanie zawarte w art. 190 ust. 3 Konstytucji RP, dopuszcza czasowe stosowanie przepisu, którego domniemanie zgodności z Konstytucją RP
Przyjęcie przez sądy administracyjne, że art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., z uwagi na utratę domniemania zgodności z Konstytucją z chwilą wydania wyroku przez Trybunał, nie może stanowić podstawy prawnej orzeczeń sądowych i orzeczeń organów podatkowych oznaczałoby, iż przepis ten, pomimo jego formalnego pozostawania w systemie prawa, praktycznie nie byłby stosowany. Nie byłoby zatem normy, która zapewniałaby
Postępowanie podatkowe jest postępowaniem ze stosunku publicznoprawnego, gdzie z jednej strony występuje organ władzy, mający pozycję nadrzędną w stosunku do drugiej strony tego stosunku, a prawa i obowiązki wynikają wyłącznie z przepisów prawa materialnego. W postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym ta nierówność ustaje i tylko od strony skarżącej zależy, czy skorzysta z możliwości wniesienia
Zwrot opłaty za edukację przedszkolną dzieci dla członków służby zagranicznej
Nie można zaakceptować sytuacji, w której w celu zapewnienia szczelności systemu podatkowego organy podatkowe w drodze wykładni prawa dokonują za ustawodawcę korekty unormowań podatkowych. Działania takie – zgodnie z art. 217 Konstytucji RP – należą do sfery wyłącznej kompetencji organów władzy ustawodawczej. Ponieważ powołany przepis, interpretowany łącznie z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, stanowi
Art. 38d ust. 4 ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz.U. z 1998 r., Nr 59, poz. 375) dotyczy postępowania administracyjnego wszczętego na podstawie art. 24 ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2015 r., poz. 483), gdyż unormowanie to, nie przewiduje takiego ograniczenia. To, że w świetle tego przepisu
Kolizja prawa krajowego z prawem unijnym, w świetle zasady bezpośredniego stosowania prawa Unii Europejskiej (art. 91 ust. 3 Konstytucji), może prowadzić do zastąpienia przepisów krajowych uregulowaniami prawa unijnego albo do wyłączenia normy prawa krajowego przez bezpośrednio skuteczną normę prawa Unii Europejskiej. W konsekwencji, norma niestosowania krajowego przepisu technicznego, którego projektu
Po uznaniu przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2002 r., P 5/01 niekonstytucyjności art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy wypadkowej z 1975 r., jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (art. 9-11 tej ustawy) ma charakter świadczenia z ubezpieczenia społecznego i jako takie nie podlega przedawnieniu. W konsekwencji, po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego
Przyjęcie przez sądy administracyjne, że art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., z uwagi na utratę domniemania zgodności z Konstytucją z chwilą wydania wyroku przez Trybunał, nie może stanowić podstawy prawnej orzeczeń sądowych i orzeczeń organów podatkowych powodowałoby, iż przepis ten - mimo jego formalnego obowiązywania w systemie prawa - praktycznie nie byłby stosowany. Nie byłoby zatem (do czasu uchwalenia
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego orzekające o niekonstytucyjności danej normy stwarza dla organów stosujących prawo wskazówkę, przełamującą zwykłe zasady prawa intertemporalnego i zasady decydujące o wyborze prawa właściwego w momencie stosowania prawa.
Przez cały 2017 r. pracodawcy będą pobierać zaliczki na podatek od wynagrodzeń pracowników na zasadach obowiązujących w 2016 r. Jednak w przypadku podatników, którzy spodziewają się w 2017 r. osiągać dochody przewyższające 85 528 zł lub złożą stosowne oświadczenie w tym zakresie, płatnicy nie będą uwzględniać przy pobieraniu zaliczki na podatek kwoty zmniejszającej podatek. Bez znaczenia pozostaje,