Wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 1998 r., sygn. II SA 199/98
Jednolity Dokument Administracyjny SAD sam w sobie nie jest decyzją administracyjną. Decyzją administracyjną jest jedynie ta część tego dokumentu, która wynika z art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ i tylko ta część Jednolitego Dokumentu Administracyjnego SAD może być korygowana w trybie art. 155 Kpa.
Sąd może wzruszyć zaskarżoną decyzję /uchylić lub stwierdzić nieważność/ jedynie wtedy, gdy została ona wydana z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem prawa.
Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności dotyczące wznowienia postępowania, nie przewidują możliwości wznowienia postępowania z uwagi na trudną sytuację majątkową lub rodzinną strony.
Jeżeli adresat, któremu już po wniesieniu skargi doręczono pismo sądowe, zmienił adres i nie zawiadomił o tym sądu, to doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny. Gdyby nie znane Sądowi okoliczności przemawiały za tym, iż skarżącemu nie doręczono zawiadomienia o rozprawie bez jego winy, może on złożyć wniosek o wznowienie postępowania sądowego.
Urząd skarbowy rozstrzygający sprawę w trybie art. 175 par. 1 Kpa jest związany uprzednio ustaloną przez organ celny wartością towaru, która stanowiła podstawę wymiaru podatku obrotowego a obecnie podatku od towarów i usług.
Jeżeli organ wznowił postępowanie na podstawie okoliczności znanych mu w dniu wydania decyzji jest to naruszenie prawa, które nie powinno być tolerowane z punktu widzenia praworządności.
Nie jest dopuszczalnym przenoszenie części uzasadnienia decyzji kasacyjnej organu II instancji do odrębnych pism.
Przepisami przesądzającymi o charakterze własności mienia będącego do dnia 27 maja 1990 r. własnością Skarbu Państwa są przepisy ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze zm./. Natomiast przepisy ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych
W zakresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny związany jest treścią art. 56 par. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dz.U. 1991 nr 16 poz. 161 ze zm./, zawierającą enumeratywnie wymienione przesłanki zawieszenia postępowania. Argumentacja skarżącego przedsiębiorstwa o ewentualnym zaspokojeniu wierzycieli poza postępowaniem egzekucyjnym
W postępowaniu egzekucyjnym nie stosuje się przepisów ogólnej procedury administracyjnej o zawieszeniu postępowania, w tym art. 97 Kpa, określającego przesłanki takiego zawieszenia.
Jeżeli zwrotne poświadczenie odbioru pisma, zawierające informacje o czynnościach doręczającego, nie zostało wypełnione, doręczenia nie można uważać za dokonane w trybie art. 44 Kpa.
Osobom, których interesu prawnego dotyczy wynik postępowania sądowego, uczestniczącym w postępowaniu na prawach strony /art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie przysługuje bez względu na wynik postępowania sądowego /art. 55 ust. 1 powyższej ustawy/.
Art. 105 par. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dz.U. 1991 nr 16 poz. 161 ze zm./, wprowadzając dwie podstawowe formy sprzedaży zajętych ruchomości: sprzedaż licytacyjną oraz sprzedaż jednostkom prowadzącym działalność handlową lub komisową, pozostawia wybór jednej z nich decyzji organu egzekucyjnego.
Żona zmarłego, który był stroną postępowania, jest osobą nieuprawnioną w rozumieniu art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ do wniesienia skargi. Przysługujące jej mężowi prawa i obowiązki wygasły wraz z jego śmiercią.
Zmienność poglądów prawnych wyrażonych w decyzjach organów administracji w odniesieniu do tego samego adresata, wydanych na tle takich samych stanów faktycznych, ze wskazaniem tej samej podstawy prawnej decyzji i bez bliższego uzasadnienia takiej zmiany, stanowi niewątpliwie naruszenie art. 8 Kpa.
Nadal tracą uprawnienia kombatanckie osoby związane z Urzędami i Służbami Bezpieczeństwa lub Informacji Wojskowej, chyba, że przedłożą dowody, że podczas zatrudnienia lub służby we wspomnianych wyżej organizacjach wykonywały wyłącznie zadania nie związane ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.
W sytuacji, gdy nastąpiła zmiana decyzji o wymiarze cła, po pobraniu przez urząd celny należnych podatków, miesięczny tryb zwrotu określony w art. 175 Kpa nie ma zastosowania, a samoistną podstawę rozstrzygnięcia o zwrocie nadpłaconego podatku stanowi art. 29 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ stanowiący o trzyletnim okresie zwrotu.
Terminy przewidziane w przepisach podatkowych mogły być odraczane przez organy podatkowe na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /t.j. Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486/ na wniosek podatnika /złożony przed upływem terminu/, nie mają do nich natomiast zastosowania przepisy Kpa /art. 58 par. 1 i 2 i art. 59/ o przywróceniu terminu dla dokonania czynności procesowych
Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje pod względem zgodności z prawem zaskarżone akty organów administracji /w tym decyzje i postanowienia/, nie jest natomiast organem odwoławczym w stosunku do organów administracji, nie może też przywrócić terminu zaniedbanego w postępowaniu administracyjnym /art. 59 Kpa./.