Wyrok NSA z dnia 17 czerwca 1992 r., sygn. SA/Gd 538/92
Regulacja prawna zawarta w art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./, odnosząca się do właściwości rzeczowej zarządu gminy, jest regulacją szczególną, wyłączającą stosowanie przepisów art. 39 ust. l, 2 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./.
Rezygnacja z przydziału lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 40 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./, ma miejsce wtedy, gdy osoba która uzyskała przydział pomieszczenia zastępczego na czas oczekiwania na mieszkanie spółdzielcze, wycofa wkład i zlikwiduje książeczkę mieszkaniową.
Organ nie powinien - bez naruszenia granic uznania - odmówić wnioskodawcy, który znajduje się w trudnych warunkach materialnych zwolnienie lub ulgi w spłacaniu kaucji zabezpieczającej na pokrycie należności wynajmującego z tytułu najmu lokalu.
Rozliczenie między Skarbem Państwa lub gminą, na których rzecz dokonano wywłaszczenia a osobą na rzecz której następuje zwrot nieruchomości jest koniecznym elementem decyzji, o której mowa w art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127/.
Czy jest dopuszczalny na mocy art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ zwrot byłemu właścicielowi nieruchomości przejętej na rzecz Skarbu Państwa w 1970 r. w trybie art. 11 ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych w miastach i osiedlach /Dz.U. nr 31 poz. 138 ze zm./ oraz
Nie narusza dyspozycji art. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ wzniesienie na działce rolnej budynku służącego potrzebom gospodarczym i socjalnym właściciela zamieszkującego na stałe w innej odległej miejscowości.
Spór dotyczący wypłaty zrewaloryzowanego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość /art. 7 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./ należy do właściwości sądów powszechnych.
Przepis par. 13 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki /Dz.U. nr 17 poz. 62 ze zm./ stanowi wyjątek od regulacji zawartej w par. 12 tego rozporządzenia. W przypadku kolizji pierwszeństwo ma sytuowanie budynku według zasad określonych w par. 12 powołanego rozporządzenia
Ocena czy lokal zamienny lub pomieszczenie zastępcze przydzielone w miejscowości pobliskiej /odpowiednio art. 6 ust. 3 pkt 2 i art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe - Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./ nie pogorszy nadmiernie sytuacji osób przekwaterowywanych, winna być obiektywną oceną organu egzekucyjnego. Znaczy to, że winna ona wychodzić z odczucia jakiego doznaje
Uchwała zarządu gminy /miasta/, podjęta na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 r. nr 30 poz. 127/, jest decyzją administracyjną, od której przysługuje odwołanie do kolegium odwoławczego.
Powierzchnię gruntów dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości - zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 30 poz. 163/ ustala się w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów prowadzonej dla danej miejscowości.
1. Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, dotkniętej wadami określonymi w art. 156 § 1 k.p.a., samo przez się nie oznacza, że decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne (art. 156 § 2 k.p.a.). 2. Jeśli obrót nieruchomościami poprzedzony był wydaniem decyzji administracyjnej lub przeniesienie własności nastąpiło w drodze decyzji administracyjnej, a decyzja dotknięta jest wadą
Rozstrzygające znaczenie - dla nabycia przez państwową osobę prawną użytkowania wieczystego gruntów i własności budynków na podstawie art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464/ - ma okoliczność, czy wymieniona osoba prawna posiadała przedmiotową nieruchomość w "zarządzie" w dniu 5 grudnia 1990 r. Termin
1. Dla usunięcia rozbieżności w określeniu właścicieli działki w operacie ewidencji gruntów i w księdze wieczystej, należy wykorzystać właściwy tryb postępowania. Wobec tego, iż za wpisem w księdze wieczystej przemawia stosownie do przepisu art. 3 ustawy z dnia 6 lutego 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece /Dz.U. nr 19 poz. 147 ze zm./, domniemanie, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane
1. Na podstawie art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127/ dopuszczalny jest zwrot nieruchomości wywłaszczonej na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości /Dz.U. 1961 nr 18 poz. 94/. 2. Nie podlega jednak zwrotowi nieruchomość wywłaszczona na podstawie
1. Przysługujące przedsiębiorstwa państwowemu prawo zarządu gruntami oraz budynkami, innymi urządzeniami i lokalami znajdującymi się na tych gruntach, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. nr 79, poz. 464 z późn. zm.), przechodzi na podstawie art. 8 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r.
1. Przepisy Kodeksu cywilnego, a w szczególności przepisu art. 235 tego kodeksu nie stwarzają podstawy do ustalenia, by grunt zabudowany stanowiący własność gminy mógł być na ogólnych zasadach Kodeksu cywilnego oddany określonej osobie w użytkowanie wieczyste w całości, to jest bez jednoczesnej sprzedaży położonego na nim budynku. 2. Szczegółowe i wyczerpujące uregulowanie w ustawie z 29 kwietnia 1985
Zaliczenie na pokrycie opłat za użytkowanie wieczyste wartości mienia pozostawionego za granicą nie stoi na przeszkodzie dochodzeniu, po wejściu w życie ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. art. 79, poz. 464), przez osobę uprawnioną dalszych świadczeń w ramach ekwiwalentu określonego w art. 81 ust. 1 ustawy z 29 kwietnia 1985
Naruszeniem prawa jest wprowadzenie dodatkowej opłaty za korzystanie z obiektów i urządzeń wodno-kanalizacyjnych, w wysokości 100 procent stawki obowiązującej, od podmiotów gospodarczych prowadzących działalność gospodarczą w sferze usług i produkcji o charakterze materialnym. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 1986 r. w sprawie urządzeń zaopatrzenia w wodę i urządzeń kanalizacyjnych oraz
1. Przepis art. 64 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./, uzależniający wszczęcie postępowania egzekucyjnego w sprawach opróżniania lokali od dostarczenia zobowiązanemu lokalu zamiennego lub pomieszczenia zastępczego, nie stwarza podstawy do wydania przez właściwy organ administracji decyzji o przydziale takiego lokalu /pomieszczenia/ w miejscowości