Wyrok NSA z dnia 26 marca 1987 r., sygn. SA/Ka 782/86
Przewidziane w art. 161 par. 1 i par. 2 Kpa możliwości uchylenia lub zmiany w niezbędnym zakresie każdej decyzji ostatecznej, odnosi się wyłącznie do ochrony w sytuacjach wyjątkowych wartości szczególnie cennych i może mieć miejsce jedynie /w razie niemożności wzruszenia decyzji ostatecznej w drodze wznowienia postępowania lub stwierdzenia jej nieważności, albo w trybie art. 155 Kpa/ w przypadkach:
Orzeczenia /opinie/ o jakości towaru, wydawane przez rzeczoznawców do spraw jakości mięsa i wędlin, a także orzeczenia branżowej komisji do spraw jakości mięsa, nie są decyzjami administracyjnymi w rozumieniu art. 104 lub art. 105 Kpa i nie mogą być przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Właścicielowi lokalu w małym domu mieszkalnym lub w domu wielomieszkaniowym posiadającemu udział we współużytkowaniu wieczystym gruntu nie przysługuje - na podstawie art. 21 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 22 poz. 99/ - uprawnienie do nabycia garażu położonego na tym gruncie.
Przewidziane w ustawie z dnia 26 października 1971 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji gruntów /Dz.U. nr 27 poz. 249 ze zm./, obowiązki dotyczące właściciela gruntu, w tym także i obowiązki uiszczenia stosownych należności i opłat dotyczą każdego, kto grunt rolny lub leśny przejął w swe władanie w drodze cywilnoprawnej /a więc nie tylko w drodze umowy sprzedaży/ oraz w inny sposób
Organ administracji rozstrzygający o zameldowaniu nie może wnikać w spory powstające pomiędzy współwłaścicielami co do sposobu korzystania z rzeczy wspólnej. Spory takie podlegają rozstrzygnięciu na właściwej drodze przed sądem cywilnym, jednakże do czasu zmiany w tej drodze stanu prawnego i faktycznego organy administracji biorą pod uwagę stan prawny wynikający z właściwych dokumentów /księga wieczysta
1. Sam fakt uprawiania gruntów, nawet bez siewów, pozbawia je cech odłogu. 2. Podwojona opłata z tytułu odłogowania gruntów rolnych /art. 42 ust. 5 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - Dz.U. nr 11 poz. 79/ nie może być uzupełniająco stosowana za pierwszy rok odłogowania, jeżeli za ten okres wymierzono już opłatę w podstawowej wysokości.
Zamierzenia co do wykorzystania działki na cele budowlane nie mogą ograniczać interesów właściciela sąsiedniej działki, związanych z projektowaną zabudową tej działki.
W razie utraty uprawnień do przebywania w lokalu pobyt w zakładzie karnym uniemożliwia wydanie decyzji o wymeldowaniu z miejsca stałego pobytu, w oparciu o przepis art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/, tylko wtedy, gdy opuszczenie lokalu pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z przebywaniem w zakładzie karnym.
Załatwienie żądania dostarczenia innego lokalu w zamian za mieszkanie zajmowane dotychczas - z wyłączeniem sytuacji przewidzianej w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/ - pozostawione jest uznaniu organu administracji państwowej; granice temu uznaniu wyznacza ocena możliwości uwzględnienia wniosku w świetle sytuacji mieszkaniowej w określonej
1. Wprawdzie wznowienie postępowania administracyjnego następuje na wniosek strony lub z urzędu, to jednak decyzja o odmowie wznowienia postępowania może być wydana tylko w wyniku negatywnego załatwienia wniosku o wznowieniu postępowania. 2. Decyzja o odmowie wznowienia postępowania w innej sprawie niż wszczęta wnioskiem strony, podlega uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.
Opinia organów właściwych do spraw handlu i usług oceniających wniosek o przydział lokalu użytkowego, wiąże organy do spraw lokalowych z punktu widzenia sieci placówek prowadzących określoną działalność, nie wiąże zaś ich co do osoby najemcy danego lokalu.
Nie jest dopuszczalne kwestionowanie decyzji o przydziale mieszkania w postępowaniu o cofnięcie uprawnień do tego mieszkania.
1. Przy orzekaniu w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości /art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz.U. nr 22 poz. 99/ zbędność nieruchomości na cel, który uzasadniał wywłaszczenie, musi być oceniana na podstawie tych samych kryteriów, co jej niezbędność w postępowaniu mającym na celu wywłaszczenie, w tym z uwzględnieniem okoliczności
Zbędność nieruchomości na cel, który uzasadnia wywłaszczenie musi być oceniana na podstawie tych samych kryteriów, co niezbędność w postępowaniu mającym na celu odjęcie prawa własności.