Wyrok SN z dnia 19 grudnia 1996 r. sygn. I PKN 31/96
Kasacja wniesiona od wyroku wydanego przed dniem 1 lipca 1996 r. podlega odrzuceniu.
Kasacja złożona przez stronę od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 3938 § 1 KPC.
Mimo skreślenia art. 4774 KPC i stwierdzenia w art. 382 KPC, że sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału dowodowego zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym, sąd drugiej instancji, bez ponownego przeprowadzenia dowodów, nie może dokonać nowych ustaleń odmiennych od ustaleń sądu pierwszej instancji, jeżeli byłyby one wyłącznie wynikiem innej oceny wiarygodności
Przewidziany w ogólnych warunkach ubezpieczenia auto-casco wymóg, aby pojazd był zabezpieczony w sposób przewidziany w jego konstrukcji, należy odnosić tylko do sytuacji, gdy pojazd ten został opuszczony przez kierowcę i pasażerów.
Kasacja nie może być oparta na zarzucie, że orzeczenie Sądu Najwyższego, na które powołał się sąd w zaskarżonym wyroku, nie zostało opublikowane.
Podstawę skargi kasacyjnej może stanowić tylko zarzut naruszenia prawa materialnego lub procesowego, co oznacza, iż wykluczony jest zarzut oparty na odmiennej ocenie faktów przez skarżącego, jeżeli przy dokonywaniu jej przez sąd nie doszło do uchybień natury procesowej (mieści się ona w granicach sędziowskiej oceny dowodów i oceny faktów) i zarzut tego typu nie jest stawiany.
1. W sprawie dotyczącej ustalenia istnienia (nieistnienia) stosunku prawnego lub prawa, kasacja jest dopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 393 pkt 1 KPC) 2. Przepis § 17 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 1991 r. w sprawie urlopów wychowawczych (jednolity tekst: Dz. U. z 1990 r., Nr 76, poz. 454 ze zm.) nie mógł być podstawą „przeniesienia” nauczyciela do pracy
Jeżeli jako podstawę kasacji wskazano naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 3931 pkt 2 KPC), zaś w jej uzasadnieniu przytoczono zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego (art. 3931 pkt 1 KPC) to zarzuty te nie mogą być wzięte pod uwagę przez Sąd Najwyższy i stanowić przesłanki jego wyroku.
W sytuacji, gdy sporządzona osobiście przez skarżącego kasacja zawiera wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu i została złożona w Sądzie Apelacyjnym przed upływem terminu miesięcznego określonego w art. 3934 KPC, Sąd nie jest uprawniony do jej odrzucenia z powołaniem się na art. 3932 § 1 i 465 § 1 KPC, ale zobowiązany jest do rozpoznania wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu.
Zmiana stanu prawnego już po przedstawieniu przez Sąd Apelacyjny zagadnienia prawnego w trybie art. 391 KPC czyni zbędnym podjęcie uchwały przez Sąd Najwyższy.
Przepis art. 87 § 1 k.p.c. nie stanowi samodzielnej podstawy określenia zakresu, w jakim radca prawny może być w postępowaniu cywilnym pełnomocnikiem procesowym osoby fizycznej.
Spełnienie świadczenia do rąk jednego ze wspólników spółki cywilnej stanowi należyte wykonanie zobowiązania i pociąga za sobą jego wygaśnięcie w całości, chyba że z treści umowy spółki, która jest dłużnikom znana, wynika, iż wspólnicy uregulowali sposób prowadzenia spraw spółki oraz jej reprezentację w inny sposób niż to wynika z art. 865 i 866 kc.
1. Sprzedawca, przeciwko któremu kupujący dochodzi swych roszczeń z tytułu rękojmi za wady fizyczne lub prawne przedmiotu sprzedaży, może ze swej strony na tych samych zasadach realizować w drodze regresu swoje uprawnienie w stosunku do swojego sprzedawcy, a ten z kolei do swego dostawcy. 2. Uprawnienie z rękojmi dotyczące obniżenia ceny odnosi się do ceny rzeczywiście przez strony umówionej.
1. Licytant, wezwany przez sąd do złożenia do depozytu sądowego ceny nabycia nieruchomości (art. 967 kpc), uiszcza tę zależność bez uzyskiwania odrębnego zezwolenia sądu na dokonanie tej czynności. 2. Dopuszczalna jest kasacja od postanowienia wydanego na podstawie art. 969 § 1 kpc o wygaśnięciu skutków przybicia i utracie rękojmi złożonej przez nabywcę; postanowienie to kończy etap postępowania egzekucyjnego
Związek Zawodowy Pracowników Rolnictwa w Rzeczypospolitej Polskiej nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia rewizji nadzwyczajnej w myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. Nr 55, poz. 234 ze zm.).