Wyrok NSA z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. I FSK 638/11
Art. 68 § 3 O.p. dotyczy tzw. sankcji, kształtowanych decyzjami ustalającymi.
Art. 68 § 3 O.p. dotyczy tzw. sankcji, kształtowanych decyzjami ustalającymi.
W sprawie dotyczącej odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej niedopuzczalne jest podnoszenie zarzutów w zakresie prawidłowości wystawiania tytułu wykonawczego, o którym mowa w art. 108 par. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w sytuacji, gdy na podstawie niego prowadzona jest egzekucja administracyjna, a tytuł wykonawczy nie został skutecznie
Ustanowienie zastawu skarbowego powoduje, zgodnie z art. 70 § 8 ordynacji podatkowej to, że zobowiązanie podatkowe w ten sposób zabezpieczone nie ulega przedawnieniu, ale może być jedynie egzekwowane z przedmiotu zastawu.
Skarga kasacyjna służy merytorycznej kontroli wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, a nie samej decyzji administracyjnej. Kontroli kasacyjnej podlega zatem dokonana przez sąd pierwszej instancji ocena legalności rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, a nie działanie (lub bezczynność) tego organu.
Skarga kasacyjna nie może stanowić dla strony skarżącej instrumentu umożliwiającego powtórną kontrolę decyzji administracyjnej, w zakresie, w jakim należy to do kompetencji wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Z tego powodu, że norma prawna wynikająca z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stwarza jedynie możliwość zawieszenia postępowania (sądowego) z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Oznacza to, że sąd administracyjny, w obliczu toczącego się innego postępowania mogącego mieć wpływ na wynik sprawy, nie jest zobligowany do zawieszenia
Ustanowienie zastawu skarbowego powoduje, zgodnie z art. 70 § 8 ordynacji podatkowej to, że zobowiązanie podatkowe w ten sposób zabezpieczone nie ulega przedawnieniu, ale może być jedynie egzekwowane z przedmiotu zastawu.
Przepis art. 68 § 3 O.p., stanowiący, że dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy, odnosi się do przedawnienia tzw. sankcji, kształtowanych decyzjami ustalającymi, które w tej sprawie nie były skarżącemu ustalane.
Art. 68 § 3 O.p. określa, że dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Dotyczy on zatem tzw. sankcji, kształtowanych decyzjami ustalającymi.
Przepis art. 68 § 3 O.p., stanowiący, że dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy, odnosi się do przedawnienia tzw. sankcji, kształtowanych decyzjami ustalającymi, które w tej sprawie nie były skarżącemu ustalane.
Postępowanie podatkowe jest postępowaniem autonomicznym, a to oznacza, że wynik postępowania karnego nie przesądza o braku odpowiedzialności (np. w przypadku umorzenia, uniewinnienia oskarżonego) na gruncie prawa podatkowego.
Świadczenie wypłacane pozaetatowym członkom samorządowego kolegium odwoławczego na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych nie korzysta ze zwolnienia, o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Art. 68 § 3 O.p. określa, że dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Dotyczy on zatem tzw. sankcji, kształtowanych decyzjami ustalającymi.
Przepis art. 68 § 3 O.p., stanowiący, że dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy, odnosi się do przedawnienia tzw. sankcji, kształtowanych decyzjami ustalającymi.
Nierzadko przedsiębiorcy, dążąc do zmniejszenia obciążeń fiskalnych, decydują się na zmianę formy prowadzenia swojej działalności. Tak jest w przypadku przekształcenia spółki z o.o. w spółkę komandytową, które prowadzi do zmniejszenia zobowiązań z tytułu podatku dochodowego. Jakie inne konsekwencje wynikają z takiego przekształcenia?
W postępowaniu w przedmiocie opodatkowania przychodów z nieujawnionych źródeł nie mają zastosowanie "ogólne przepisy postępowania podatkowego". Organy podatkowe nie mają - w sprawach dochodu z nieujawnionych źródeł przychodu - obowiązku poszukiwania z własnej inicjatywy dowodów potwierdzających stanowisko podatnika. Ten ostatni powinien, w trosce o ochronę własnego interesu, aktywnie włączyć się do
W chwili nabycia spadku jak również w dacie powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu dziedziczenia odpowiedzialność spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy nie będzie mogła zostać ustalona, ponieważ spadkobiercy nie są jeszcze w rozumieniu prawa znani. Także w przypadku wskazanym w art. 6 ust. 4 u.p.s.d. - to jest w sytuacji nabycia spadku nie zgłoszonego
W chwili nabycia spadku jak również w dacie powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu dziedziczenia odpowiedzialność spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy nie będzie mogła zostać ustalona, ponieważ spadkobiercy nie są jeszcze w rozumieniu prawa znani. Także w przypadku wskazanym w art. 6 ust. 4 u.p.s.d. - to jest w sytuacji nabycia spadku nie zgłoszonego
1) Zobowiązania podatkowe spadkodawcy nie mogą mieć wpływu na określenie wysokości podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, o której mowa w art. 7 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.). 2) Decyzje o odpowiedzialności podatkowej spadkobierców podatnika, jako osób trzecich w stosunku do spadkodawcy