Wyrok NSA z 31 marca 2000 r., sygn. I SA/Wr 682/99
Podatnik nie jest w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 30 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ stroną, gdyż czynność organu podatkowego odnosi się wyłącznie do płatnika i nawet pośrednio nie dotyczy interesu prawnego podatnika.
1. Opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych przewidziane w art. 11[1] ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35 poz. 230 ze zm./ nie są niepodatkowymi należnościami budżetów jednostek samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 2 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr
Przez "otrzymanie towaru", o którym mowa w art. 19 ust. 3a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ należy rozumieć pewien stan faktyczny, polegający na tym, że podatnik faktycznie dysponuje towarem, choć nie musi go wykorzystać do celów gospodarczych.
1. W sytuacji, gdy oczywistym jest, że koszty związane z rozeznaniem rynku, pozyskiwaniem dostawców surowców i nabywców produktów służą uzyskaniu przychodu, a spółka wykazała rzeczywiste korzystanie z takich usług i poniesienie z ich tytułu szczegółowo określonego kosztu, to ocenę zawartą w zaskarżonej decyzji uznać należało za dowolną i dokonaną z naruszeniem art. 187 par. 1 i art. 191 ustawy z dnia