Orzeczenie
Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. I SA/Po 576/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rennert (spr.) Asesor sądowy WSA Robert Talaga Protokolant: starszy sekretarz sądowy Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2023 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 5 lipca 2023 r. J. B. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 31 maja 2023 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tego samego organu z 18 czerwca 2020 r. nr [...] odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej tegoż organu z 11 października 2019 r., utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego [...] z 28 grudnia 2018 r. którą orzeczono o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako byłego członka zarządu za zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób prawnych.
Powyższa skarga została wywiedziona na tle stanu faktycznego sprawy, w której decyzją z 28 grudnia 2018 r. Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w [...] orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej J. B. jako byłego członka zarządu S. spółki z o.o. w likwidacji wraz ze spółką oraz z E. S., za zaległości podatkowe ww. spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy od stycznia do grudnia 2015 r. oraz za odsetki za zwłokę od ww. zaległości podatkowej. Decyzją z 11 października 2019 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy powyższą decyzję.
Od powyższego rozstrzygnięcia strona wniosła skargę do WSA w Poznaniu. Natomiast 23 grudnia 2019 r. wniosła do Dyrektora IAS o wznowienie na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa") postępowania zakończonego ww. decyzją ostateczną z 11 października 2019 r. Uzasadniając wniosek, skarżący podniósł, że w toku postępowania wskazał majątek spółki wystarczający na pokrycie 100% zadłużenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2015 r. (ok. [...] zł - wyliczenie na dzień 13 grudnia 2019 r.) w postaci nieruchomości w [...], o wartości szacunkowej [...] - [...] zł, co zgodnie z art. 116 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej powinno zwolnić członka zarządu z odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Pomimo tych okoliczności faktycznych i złożonych dowodów, organ nie rozpoznał wniosków o ustalenie wartości nieruchomości, arbitralnie uznając, że wskazany majątek nie pozwoli na zaspokojenie zaległości spółki w kwocie [...]zł, a przecież postępowanie toczyło się o podatek w wysokości ok. [...] zł. Ponadto w listopadzie 2019 r. na wniosek wierzyciela Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wszczął postępowanie egzekucyjne z nieruchomości w [...], w związku z czym okoliczność wskazana w decyzji z 11 października 2019 r., że ww. nieruchomość nie nadaje się do egzekucji, jest nieprawdziwa. Zdaniem skarżącego w sprawie zaistniały nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, tj. 11 października 2019 r. w postaci nieruchomości w [...], wskazanej przez byłego członka zarządu jako majątek spółki i jednocześnie jako przesłankę zwalniającą go z odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe tej spółki. Natomiast organy obu instancji uznały, że jest to majątek nienadający się do egzekucji, a już po wydaniu decyzji ostatecznej w listopadzie 2019 r. Naczelnik wszczął postępowanie egzekucyjne ze tej nieruchomości. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji ostatecznej i orzeczenie o zmianie decyzji z 28 grudnia 2018 r. w ten sposób, że nie odpowiada on za zobowiązania podatkowe S. spółki z o.o. w likwidacji w okresie wskazanym w decyzji. Jednocześnie wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentu zajęcia ww. nieruchomości z 14 listopada 2019 r.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right