Orzeczenie
Wyrok WSA w Opolu z dnia 15 listopada 2022 r., sygn. I SA/Op 287/22
Podatek od nieruchomości
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Gocki Asesor sądowy Anna Komorowska-Kaczkowska Protokolant: Starszy inspektor sądowy Maria Żymańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2022 r. sprawy ze skargi A S.A. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 2 marca 2022 r., nr SKO.40.2617.2021.po w przedmiocie odmowy zwrotu części nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2019 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez A S.A. z siedzibą w G. (dalej jako: Spółka, skarżąca, strona, podatniczka) jest decyzja Samorządowego Kolegium odwoławczego w Opolu z dnia 2.03.2022 r., którą organ ten działając na podstawie przepisu art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.) [dalej: O.p.] - utrzymał w mocy decyzję Burmistrza N. z dnia 30.07.2021 r. wydaną w przedmiocie:
1) określenia ww. spółce wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019 r. w kwocie 15 458 zł;
2) określenia zwrotu części nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2019 r. w wysokości 93 zł;
3) odmowy części zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2019 r. w wysokości 8 390 zł.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych.
W dniu 20.02.2019 r. Spółka złożyła deklarację na podatek od nieruchomości za 2019 r. (DN-1), w której do opodatkowania wykazała: grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 16 878 m2 x stawka podatku 0,89 zł/m2 = 15 021,42 zł, budynki mieszkalne o powierzchni użytkowej 298,67 m2 x stawka podatku 0,79 zł/m2 = 235,94 zł, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni użytkowej 13,20 m2 x stawka 22,25 zł/m2 = 293,70 zł. Łączny podatek od nieruchomości za 2016 r. wyniósł 15 551,00 zł.
Wnioskiem z 26.03.2021 r. Spółka powołując się na art. 74 pkt 1 w związku z art. 73 § 1 pkt 1 O.p. oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 2021 r. sygn. akt SK 39/19, zwróciła się do Burmistrza N. o zwrot nadpłaty podatku od nieruchomości za 2019 r. w wysokości 8 483 zł, w odniesieniu do nieruchomości położonej w N. działka nr a. W uzasadnieniu Spółka podała, że na nieruchomości tej (obejmującej działkę gruntu nr a obręb N.), nie prowadzi działalności gospodarczej od 2002 r., co, jej zdaniem, zostało potwierdzone m.in. w decyzjach Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu wydanych w przedmiocie jej zobowiązań podatkowych w podatku od nieruchomości za lata 2014 i 2015. Wskazała, że mimo nieprowadzenia na tej nieruchomości działalności gospodarczej deklarowała ją do opodatkowania jako przedsiębiorca na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 z późn. zm.) [dalej: u.p.o.l.], wg stawek podatku przewidzianych dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jednakże w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 2021 r., sygn. akt SK 39/19, który orzekł, iż przepis art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., rozumiany w ten sposób, że o związaniu gruntu, budynku lub budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej decyduje wyłącznie posiadanie gruntu, budynku lub budowli przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest niezgodny z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - deklarowane przez nią do opodatkowania grunty i budynki powinny zostać uznane jako pozostałe, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Do wniosku spółka załączyła korektą deklaracji na podatek od nieruchomości za 2019 r.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right