Orzeczenie
Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 18 września 2014 r., sygn. I SA/Ol 510/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski, Sędziowie Sędzia WSA Zofia Skrzynecka, Sędzia WSA Wojciech Czajkowski (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Niewiadomska, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 18 września 2014r. sprawy ze skarg M. D., Z. D. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]’, nr [...]’, [...]’ i [...]’ w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na lata 2011r., 2012, 2013 oddala skargi
Uzasadnienie
Zaskarżonymi trzema decyzjami z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzje Prezydenta z dnia "[...]", którymi ustalono M. i Z.D. zobowiązania podatkowe w podatku od nieruchomości na lata 2011 - 2013 w wysokości 5.828 zł za każdy rok podatkowy.
Z akt sprawy wynika, że ustalając zobowiązania podatkowe organ I instancji przyjął do podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości, budowle położone w O. przy ul. "[...]" i "[...]" o wartości odpowiednio: 60.000 zł i 231.404,11 zł, związane z prowadzoną przez Z.D. od 18 sierpnia 1987 r. działalnością gospodarczą pod firmą A. Według ustaleń organów, podatnik jest właścicielem tych obiektów budowlanych - przeznaczonych na cele handlowe, których łączna wartość wynosi 291.404,11 zł. Odwołując się do dowodu z opinii powołanego w sprawie biegłego, organ I instancji stwierdził, że obiekty te nie mogą być uznane za budynki ze względu na fakt, iż zostały wzniesione do przemijającego użytku, co w konsekwencji pozbawia je cechy trwałego związku z gruntem. I choć, jak wskazał organ, obiekty te są powiązane fizycznie z gruntem poprzez fundamenty, co potwierdził biegły w wydanej w sprawie opinii, to jednak wybudowanie ich do przemijającego użytku sprawia, że nie są one związane trwale z gruntem w rozumieniu ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 95, poz. 613 ze zm.), dalej jako: "u.p.o.l.". Organ zwrócił uwagę, że w świetle ustaleń postępowania, obiekty budowlane położone w O. przy ul. "[...]" i "[...]" zostały wzniesione na gruncie stanowiącym własność Gminy, którym skarżący dysponują w oparciu o umowę dzierżawy oraz pozwolenie na zajęcie pasa drogowego. Jeżeli przedmiotowym obiektom nie można przypisać cech budynku i nie są one jednocześnie obiektem małej architektury, to należy zakwalifikować je do kategorii budowli, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, jeżeli są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.