Orzeczenie
Wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 marca 2010 r., sygn. III SA/Łd 637/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2010 r. sprawy ze skargi B.Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A. w S. na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. nakazuje ściągnąć od Starosty [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2009 roku, sygn. akt III SA/Łd 187/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę B. Z. na stanowisko Starosty [...] zawarte w pismach z dnia 23 października 2006 roku, dotyczące odmowy włączenia dokumentacji rozgraniczeniowej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż stanowisko Starosty [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do zasobu geodezyjnego sporządzonej przez skarżącego dokumentacji geodezyjnej jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą obowiązków wynikających z przepisów prawa, która podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na mocy przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie jednak z art. 52 § 1 powołanej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast jeżeli ustawa nie przewidywała środków odwoławczych w sprawie będącej przedmiotem skargi, należało przed wniesieniem skargi zwrócić się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do treści art. 52 § 3 ustawy. Skarżący wniósł skargę do Sądu bez uprzedniego wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 powołanej ustawy. Niezachowanie tego wymogu spowodowało, iż skarga B. Z. z dnia 25 lutego 2009 roku była niedopuszczalna i jako taka, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, podlega odrzuceniu. Na marginesie sprawy Sąd wskazał, iż organy orzekające w przedmiotowej sprawie nie pouczyły skarżącego o możliwości oraz o trybie i sposobie wniesienia ewentualnego środka zaskarżenia. O możliwości zaskarżenia stanowiska Starosty [...] skarżący dowiedział się dopiero z pisma Głównego Geodety Kraju z dnia 29 września 2008 roku, będącego dopowiedzią na interwencję skarżącego.