Orzeczenie
Wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 maja 2006 r., sygn. VI SA/Wa 2182/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas (spr.) Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2006 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2005 r. nr [...]w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską oddala skargę
Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji w G., po uzyskaniu informacji, że przeciwko D. P. toczy się postępowanie karne o przestępstwo z art. 290 § 1 w zw. z art. 278 § 1 kodeksu karnego, wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia mu pozwolenia na broń myśliwską. W toku podjętych czynności organ ten ustalił, że postępowanie karne przeciwko wymienionemu zostało warunkowo umorzone przez Sąd Rejonowy w Ś. wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr sygn. akt [...] (k.59). Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Komendant Wojewódzki Policji w G [...] cofnął D. P. pozwolenie na broń myśliwską na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji, uznając, że zalicza się on do kategorii osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 6 tejże ustawy.
Od wskazanej decyzji pełnomocnik strony wniósł w terminie ustawowym odwołanie do Komendanta Głównego Policji, podnosząc, że cofnięcie pozwolenia na broń może nastąpić w przypadku skazania jego posiadacza prawomocnym wyrokiem. W przypadku D. P. to nie nastąpiło, bowiem sąd warunkowo umorzył postępowanie karne na okres dwóch lat. Ponadto pełnomocnik wskazał, że dotychczasowe życie jego mocodawcy nie pozwala na powzięcie obawy, aby mógł on użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Na dowód tego pełnomocnik załączył opinię o stronie jej macierzystego Koła Łowieckiego "O." w Ś.. Stwierdził ponadto, że cofnięcie D. P. pozwolenia na broń myśliwską będzie niepotrzebnym ukaraniem go za popełniony przez niego czyn o niskiej szkodliwości społecznej, przy czym sąd z tego właśnie względu odstąpił od wymierzenia mu kary.