Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego Kokott przedstawiona w dniu 24 listopada 2005 r. - Gaetano Verdoliva przeciwko J. M. Van der Hoeven BV, Banco di Sardegna i San Paolo IMI SpA. - Sprawa C-3/05., sygn. C-3/05
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
JULIANE KOKOTT
przedstawiona w dniu 24 listopada 2005 r.(1)
Sprawa C‑3/05
Gaetano Verdoliva
przeciwko
J.M. Van der Hoeven BV i in.
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte d’Appello di Cagliari (Włochy)]
Konwencja brukselska - Artykuł 36 - Pojęcie doręczenia - Nieprawidłowe doręczenie postanowienia stwierdzającego wykonalność - Równoważność powzięcia wiedzy i doręczenia - Konwalidacja nieprawidłowego doręczenia w przypadku znajomości treści postanowienia o stwierdzeniu wykonalności
I - Wprowadzenie
1. W niniejszej sprawie Corte d’Appello di Cagliari zwraca się do Trybunału z wnioskiem o dokonanie wykładni art. 36 Konwencji z dnia 27 września 1968 r. o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych (zwanej dalej „konwencją brukselską” lub „konwencją”)(2). W szczególności chodzi o kwestię, czy w przypadku braku doręczenia lub nieprawidłowego doręczenia postanowienia stwierdzającego wykonalność również znajomość treści tego postanowienia może spowodować rozpoczęcie biegu terminu przewidzianego w art. 36 konwencji.
II - Ramy prawne
A - Konwencja brukselska
2. Zgodnie z art. 26 konwencji orzeczenia wydane w jednym umawiającym się państwie są uznawane w innych umawiających się państwach bez potrzeby przeprowadzenia specjalnego postępowania.
3. Artykuły 27 oraz 28 konwencji zawierają zamknięty katalog względów, które prowadzą do odmowy uznania. Zgodnie z art. 27 pkt 2 konwencji orzeczenia nie uznaje się m.in.,
„jeżeli pozwanemu, który nie wdał się w spór, nie doręczono w należyty sposób pisma wszczynającego postępowanie lub dokumentu równorzędnego w czasie umożliwiającym mu przygotowanie obrony” [tłumaczenie nieoficjalne, podobnie jak wszystkie cytaty tej konwencji poniżej].