Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 20 marca 2015 r., sygn. II CSK 351/14
Bieg przedawnienia roszczenia na podstawie art. 160 ust. 3 p.u.n. o odszkodowanie za szkodę poniesioną wskutek bezprawnego zaniechania umieszczenia wierzytelności do masy upadłości w planie podziału funduszy masy upadłości rozpoczyna się od daty zatwierdzenia przez sędziego komisarza tego planu podziału, w którym wierzytelność została umieszczona (art. 4421 § 1 k.c.).
Teza od Redakcji
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)
SSN Maria Szulc (sprawozdawca)
SSN Karol Weitz
w sprawie z powództwa B. Spółki Akcyjnej w W. przeciwko M. D. oraz A. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2015 r., skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 20 grudnia 2013 r.,
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K., który oddalił powództwo skierowane przeciwko syndykowi M. D. o zasądzenie kwoty 519.913,57 zł z tytułu odszkodowania oraz przeciwko A. o zasądzenie in solidum kwoty 204.620 zł z tytułu umowy ubezpieczenia zawartej z pozwaną.
Sąd drugiej instancji aprobując ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Okręgowy ustalił, że po ogłoszeniu w dniu 6 lipca 2005 r. upadłości z możliwością zawarcia układu PP "H." S.A. w K. pozostały w mocy dwie umowy leasingu używania linii technologicznych zawarte z powodem w dniu 27 stycznia 2003 r. Harmonogram spłat rat leasingowych obejmował okres do 20 maja 2008 r., zaś zgodnie z § 15 ogólnych warunków leasingu (dalej o.w.l.) wszelkie płatności wynikające z umowy korzystający był zobowiązany bez wezwania regulować w ustalonych terminach bez potrąceń. Powód zgłosił w dniu 25 października 2005 r. postępowaniu upadłościowym wierzytelność w kwocie 14.378.661,68 zł, która została uznana przez pozwaną jako nadzorcę sądowego do kwoty 12.335.224,25 zł i umieszczona na liście wierzytelności. Pismem z dnia 27 lutego 2006 r. powód wezwał pozwaną do uiszczania bieżących rat leasingowych i przesłał faktury za luty 2006 r. Postanowieniem z dnia 13 marca 2006 r. Sąd Rejonowy w K. zmienił upadłość leasingobiorcy na upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego i ustanowił syndykiem pozwaną, lecz zostało ono uchylone postanowieniem z dnia 12 maja 2006 r. Pozwana pismem z dnia 10 maja 2006 r., doręczonym w dniu 12 maja 2006 r., wypowiedziała obie umowy leasingu ze skutkiem natychmiastowym. Postanowieniem z dnia 11 lipca 2006 r. sędzia komisarz wyłączył z masy upadłości oraz wydał powodowi przedmioty umów leasingu i w związku z jego treścią postanowieniem z dnia 18 września 2006 r. dokonał zmiany na liście wierzytelności poprzez wpisanie zamiast dotychczasowej wierzytelności powoda w kwocie 12.335.224,25 zł, wierzytelności w kwocie 965.590,84 zł. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2006 r. Sąd Rejonowy zmienił sposób prowadzenia postępowania upadłościowego na opcję likwidacyjną. Powód zgłosił w dniu 4 października 2007 r wierzytelność w kwocie 12.335.224,25 zł, którą w dniu 30 stycznia 2007 r. sędzia komisarz odrzucił co do kwoty 11.147.288,25 zł, bo przedmioty leasingu zostały prawomocnie wyłączone z masy upadłości, natomiast co do kwoty 1.152.608,89 zł z tytułu rat leasingowych za okres od 6 lipca 2005 r. do 10 maja 2006 r. wskazał, że syndyk powinien przygotować listę wierzytelności w oparciu o materiał znajdujący się w księgach upadłego. Pismem z dnia 2 sierpnia 2007 r. powód przesłał syndykowi faktury pro forma dotyczące rat leasingowych a w dniu 20 września 2007 r. wezwał do zapłaty wynagrodzenia w kwocie 3.424.577,35 zł za korzystanie z przedmiotu leasingu wskazując, że należy ono do I kategorii i powinno być zaspokojone zgodnie z art. 343 p.u.n., przy czym obowiązek zapłaty umownie nie był uzależniony od wystawienia faktur. Pozwana pismem z dnia 25 października 2007 r. przekazała sędziemu komisarzowi uzupełniającą listę wierzytelności, na której w poz. 722 została wskazana wierzytelność powoda w kwocie 345.759,74 zł ze wskazaniem kategorii III, natomiast syndyk nie uznała wierzytelności w kwocie 810.029,15 zł, bo nie figuruje ona w księgach upadłego i zarząd spółki jej nie potwierdza. Sędzia komisarz uznał za wystarczające wyjaśnienie pozwanej zawarte w piśmie z 8 listopada 2007 r., że po odrzuceniu przez sędziego komisarza wierzytelności w kwocie 11.147.288,25 zł pozostała nierozstrzygnięta kwota 1.152.608 zł, z której została przez nią uznana kwota 345.759,74 zł, zaś kwoty 810.029,15 zł syndyk nie uznała z powodu braku dokumentów w księgach przedsiębiorstwa i nie przedstawienia przez powoda na podstawie § 16 o.w.l. faktur VAT, z których wynikałby termin zapłaty.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right