Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 14 marca 2007 r., sygn. III UK 130/06
Opinia biegłych dostarcza sądowi wiedzy specjalistycznej koniecznej do dokonania oceny stanu zdrowia osoby ubiegającej się o świadczenie rentowe, w tym rodzaju występujących schorzeń, stopnia ich zaawansowania i nasilenia związanych z nimi dolegliwości, stanowiących łącznie o zdolności do wykonywania zatrudnienia lub jej braku. Sąd nie może - wbrew opinii biegłych - oprzeć ustaleń w tym zakresie na własnym przekonaniu.
Przewodniczący SSN Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Herbert Szurgacz, Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 marca 2007 r. sprawy z odwołania Władysławy L. od decyzji Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziału Regionalnego w O. o rentę rolniczą, na skutek skargi kasacyjnej ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 3 sierpnia 2006 r. [...]
oddalił skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2006 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnobrzegu zmienił decyzję Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziału Regionalnego w O. z dnia 24 czerwca 2005 r. w ten sposób, że przyznał Władysławie L. prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w okresie od dnia 17 maja 2005 r. do dnia 17 maja 2007 r. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia faktyczne.
Opiniujący w sprawie biegli sądowi z zakresu neurologii, reumatologii, neurochirurgii, chirurgii naczyń i ortopedii rozpoznali u wnioskodawczyni wielopoziomową przepuklinę dysków w odcinku lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa, przewlekłą rwę kulszową prawostronną, rozpoczynającą się chorobę zwyrodnieniową stawów obwodowych, stopy płaskie poprzecznie, koślawość paluchów oraz konieczność obserwacji w kierunku choroby Reynauda, które to schorzenia w ocenie biegłych nie powodują całkowitej niezdolności do pracy. Co prawda stan zdrowia wnioskodawczyni wymaga odpowiedniej kontroli ambulatoryjnej i farmakoterapii, jednakże nie upośledza jej zdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Sąd Okręgowy uznał tę opinię za miarodajną w zakresie postawionej diagnozy, jednakże w jego ocenie stan zdrowia wnioskodawczyni zdecydowanie uniemożliwia jej pracę w gospodarstwie rolnym. Świadczy o tym analiza dokumentacji leczenia, przewlekłe bóle kostne powodujące problemy z najprostszymi codziennymi pracami domowymi, ciągłe leczenie, uskarżanie się wnioskodawczyni na zasłabnięcia, bezsenność oraz to, że kuleje ona na prawą nogę. Praca w gospodarstwie rolnym wiąże się z nieustannym wysiłkiem fizycznym i wymaga wykonywania szeregu czynności, których wnioskodawczyni ze względu na stan zdrowia nie może podjąć. Sąd pierwszej instancji powołał się w tym zakresie na wyrażony przez Sąd Najwyższy pogląd odnoszący się do konieczności kontrolowania opinii biegłych w zakresie jej zgodności z zasadami logicznego myślenia, doświadczenia życiowego i wiedzy powszechnej. W konsekwencji Sąd Okręgowy uznał końcowe wnioski opinii biegłych za rażąco nierzeczywiste i dokonał zmiany zaskarżonej decyzji, uzasadniając „swoim rozsądnym wnioskiem” okres, na jaki przyznał wnioskodawczyni świadczenie rentowe.